نوشته شده توسط : ali
تشخيص دقيق علت شكم‌درد كودك مي‌تواند فريب‌دهنده باشد,حتي اگر توان سخن گفتن و توضيح درباره دردش را هم داشته باشد.

كودك  من از درد شكم شكايت دارد. چطور مي‌توانم علت اين بيماري را بفهمم؟
تشخيص دقيق علت شكم‌درد كودك مي‌تواند فريب‌دهنده باشد? حتي اگر توان سخن گفتن و توضيح درباره دردش را هم داشته باشد. تنها تمركز بر يافتن محل درد كافي نيست? بلكه تشخيص وجود ( يا نبود) ديگر علايم نيز بسيار مهم است.
اگر بلافاصله پس از صرف شام و دسر از شكم‌درد شكايت كند ولي نشانه‌ي ديگري وجود نداشته باشد? ممكن است علت اين بيماري تنها پرخوري باشد.
ولي اگر بي‌قرار است و علاوه بر درد شكم استفراغ يا اسهال نيز دارد? مي‌توان اطمينان داشت كه علتي جدي‌تر درميان است.
علت مشكلات شكمي در كودكان خردسال چيست ؟
شرايط زير شايع‌ترين علل شكم‌درد در كودكان هستند? گرچه علل محتمل ديگري نيز وجود دارند. اگر كودك شما ناگهان بيمار شود? دردي در شكمش داشته باشد كه به سادگي از بين نمي‌رود يا حتي بدتر هم مي‌شود و نگران وي هستيد? با دكترش تماس بگيريد. هميشه در مواقع خطر بهتر است موضوع را جدي بگيريم.


1. ورم معده و روده يا " آنفلوآنزاي شكمي"


آيا كودكتان علاوه بر درد‌هاي شكمي اسهال و استفراغ هم دارد ؟ اگر چنين است? ممكن است مبتلا به ورم معده و روده باشد كه پس از عفونت‌هاي حاد تنفسي يكي از بيماري هاي شايع محسوب مي شود.
ورم معده و روده همچنين مي‌تواند در اثر ابتلا به باكتري‌هاي جدي‌تر? همچون سالمونلا? شيگلا? استافيلوكوكوس? كمپلوباكتر يا اشرشياكولي نيز ايجاد شود. موارد ديگري هم به خاطر ابتلا به انگل‌هايي چون جيارديا به‌وجود مي‌آيند. نشانه‌هاي آشكار در كودك شما مي‌تواند بسته به علت بيماري ملايم يا حاد باشند? و ممكن است براي تنها چند ساعت يا چند روز ادامه يابند.
از آنجا كه عامل اين بيماري معمولا يك ويروس است? نمي‌توان آن را با آنتي‌بيوتيك معالجه كرد. ولي اين بدين معني نيست كه بنشينيد و منتظر طي شدن دوره‌ي بيماري شويد. اگر ورم معده و روده موجب استفراغ? يا اسهال و تب و كم‌اشتهايي در كودك شما شده است? ممكن است به سرعت آب بدن او از دست برود? لذا مهم است كه مطمئن شويم كودك  ما در طول مبارزه با بيماري مقادير زيادي از مايعات بنوشد.
به دنبال نشانه‌هاي از دست رفتن آب بدن بگرديد و اگر احساس مي‌كنيد كودك‌تان در حال از دست دادن آب بدنش است با دكتر تماس بگيريد. اگر با علايم جدي از دست دادن آب بدن در او مواجه شديد? سريعا او را به اورژانس برسانيد.
هر چه زودتر رژيم غذايي طبيعي را به كودك‌تان بازگردانيد و فقط از غذاهاي چرب پرهيز كنيد.
در مورد معالجه‌ي اين بيماري‌ها بيشتر بدانيد :
اسهال
استفراغ
از دست دادن آب بدن


2. آلرژي به شير يا عدم‌تحمل لاكتوز


اگر كودك  شما به شير آلرژي دارد? سيستم ايمني بدن او به پروتئين‌هاي موجود در شير واكنش نشان مي‌دهد. آلرژي به شير مرتباً در نوزادان و كودكان رخ مي‌دهد. علايم اين بيماري? استفراغ? اسهال? شكم‌درد و جوش است. در موارد حاد آلرژي به شير? كودك ممكن است با واكنشي خطرناك موسوم به شوك آنافيلاكسي مواجه شود.
عدم تحمل لاكتوز زماني رخ مي‌دهد كه بدن آنزيم لازم براي تجزيه و هضم لاكتوز? قند اصلي موجود در شير را توليد نكند. علايم اين بيماري? اسهال? حالت تهوع? درد شكمي? نفخ و گاز معده است. عدم تحمل لاكتوز در نوزادان رايج نيست? و معمولاً در اواخر نوزادي يا در ده سال نخست زندگي ظهور مي‌كند.
براي ردگيري علت بيماري? پزشك ممكن است پيشنهاد كند كه براي چند روز همه‌ نوع لبنيات (شير? پنير? بستني? پودينگ و غيره) را از كودك خود دور كنيد و سپس به آرامي مجددا آنها را در رژيم غذايي‌اش قرار دهيد. اگر مشكلات شكم كودك شما مجددا آغاز شود? مقصر اصلي را يافته ايد.
براي كودكاني كه به شير آلرژي دارند? شير سويا راه‌حل مناسبي خواهد بود? ولي نه براي همه‌كس: 5 تا 10 درصد از كودكاني كه به شير آلرژي دارند? به شير سويا هم حساسند. در اين صورت? بايد با دكتر كودك خود يا يك متخصص تغذيه? در مورد اينكه چطور از رسيدن كلسيم كافي به بدن كودك از طريق غذاهاي ديگر مطمئن شويد? مشورت كنيد.
اگر كودك‌تان نمي‌تواند لاكتوز را تحمل كند? راه‌حل آسان‌تر خواهد بود. وي مي‌تواند تا زماني كه شكلي تركيبي از لاكتاز را دريافت مي‌كند? به مصرف لبنيات ادامه دهد. همچنين مي‌توانيد شير بدون لاكتوز برايش بخريد.
اطلاعات بيشتري در مورد نحوه‌ي تشخيص و درمان آلرژي‌ها و حساسيت‌هاي غذايي بدست آوريد.


3. يبوست و تغيير در رژيم غذايي


شايع‌ترين مشكل شكمي در كودكان كم‌سن و سال ـ كه در حال افزودن غذاهاي بيشتر و بيشتري به رژيم غذايي خود هستند- يبوست است. يبوست به معناي اين است كه فرد به مدت دو يا سه روز قادر به دفع نباشد و پس از آن نيز تكه‌هاي كوچك سفتي از مدفوع را دفع كند.
اگر كودك شما مبتلا به اين بيماري است? خونسردي خود را حفظ كنيد. پس از چند هفته? سيستم گوارش وي با تغييرات ايجاد شده در رژيم غذايي تنظيم خواهد شد و وي دوباره آغاز به دفع عادي خواهد كرد.
شما مي‌توانيد با نوشاندن مايعات كافي در طول روز به تسريع اين پروسه كمك كنيد. و در روزهايي كه به نظر مي‌آيد دچار يبوست شده است? به او غذاهايي بدهيد كه مدفوع روان‌تري توليد مي‌كنند ( مثل زردآلو? گلابي? آلو و نخود فرنگي) و آن دسته از غذاها را كه مدفوع سفت‌تري ايجاد مي‌كنند كنار بگذاريد ( مثل موز? سيب و پوره‌ي سيب? هويج? برنج? و كدو).
علاوه براين‌ها? ورزش نيز مي‌تواند به حركت روده‌ها كمك كند? پس كودك خود را تشويق به تحرك كنيد.


4. بيماري مجاري بالايي تنفس


باور كنيد يا نه? سرما‌خوردگي يا آنفلوآنزاي معمولي مي‌تواند باعث ايجاد شكم‌درد در كودك گردد. دليل اين امر اين است كه مقدار زيادي از مخاط ايجاد شده در اثر بيماري مربوط به مجاري بالاي تنفسي به گلو راه مي‌يابد. وقتي اين مخاط بلعيده شود? مي‌تواند موجب سوزش معده‌ي كودك شود.
برخي از كودكان براي دفع اين مخاط از سيستم‌شان استفراغ مي‌كنند. شكل خوشي ندارد? ولي معمولاً مؤثر واقع مي‌شود و درد از بين مي‌رود.
برخي اوقات يك بيماري تنفسي جدي‌تر نيز مي‌تواند به درد شكم در كودك بيانجامد. اگر كودك‌ شما گلودرد?تب? و سردرد هم داشته باشد? ممكن است به گلودرد ميكروبي مبتلا شده باشد. اگر فكر مي‌كنيد كه شكم‌درد كودك‌تان به گلودرد ميكروبي مربوط است پزشك را سريعاً مطلع سازيد. اين بيماري توسط باكتري‌ استرپتوكوك ايجاد مي‌شود و نيازمند معالجه‌ با آنتي‌بيوتيك است.


5. انسداد روده

اگر حال كود‌ك‌تان خوب به نظر مي‌رسد و لحظه‌اي بعد ناگهان از درد به خود مي‌پيچد? دست روي دست نگذاريد? به خصوص اگر اين علايم رفته رفته شديد‌تر و سريع‌تر تكرار شوند و كود‌ك‌تان در حال استفراغ باشد.
اين علايم ممكن است نشانه‌ي ابتلا به اينتوساسپشن (دخول بخشى از روده در بخش ديگر) باشند? انسدادي كه معمولا براي كودكان 5 ماه تا 2 سال رخ مي‌دهد. اين بيماري شيوع زيادي ندارد? ولي مي‌تواند خطرناك باشد? لذا سريعاً با دكتر كودك‌تان تماس بگيريد؛ اگر نتوانستيد با پزشك تماس بگيريد? او را سريع‌تر به اورژانس برسانيد? زيرا كه ممكن است به جراحي نياز داشته باشد.


6. آپانديسيت

علايم شناخته‌ي آپانديسيت درد شكم (مخصوصاً در قسمت راستِ پايين شكم)? تب? و استفراغ هستند. اگر كودك شما استامينوفن بچه خورده است و تب وي كاهش نيافته? دردش رفته رفته بدتر مي‌شود و نمي‌تواند چيزي را در معده‌ي خود نگه دارد? حتي آب را? ممكن است آپانديسيت داشته باشد. وي را به نزد پزشك ببريد يا به اورژانس برسانيد.
7. گاز معده
شما به عنوان يك بزرگسال مي‌دانيد كه چقدر گاز معده اذيت مي‌كند. براي كودكان نيز گاز معده دردآور است؛ و ممكن است همان عامل درد مزمن شكمي باشد كه دكتر نمي‌تواند كشفش كند.
وقتي كودك‌تان از گاز رنج مي‌برد? بايد بفهميد به تازگي چه خورده است . يكي از دلايل احتمالا آب‌ميوه‌ي زياد استريا؛ بسياري از آب‌ميوه‌ها – همچون آب سيب? و آب گيلاس حاوي سوربيتول هستند كه شكلي هضم‌ناشدني از قند هاست.
َAAp پيشنهاد مي‌كند كه كودكان خردسال بيش از حدوداً 2/1 تا 4/3 ليوان آب‌ميوه در روز ننوشند. نوشيدن آبميوه‌ي زياد علاوه بر ايجاد ناراحتي معدي? باعث مي‌شود از ديگر غذا‌هاي مغذي كمتر مصرف شود و همچنين موجب خرابي دندان‌ها نيز مي‌شود.

 


:: بازدید از این مطلب : 1078
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
نق زدن، صدای کودکی است که احساس ضعف می کند. او برای جلب توجه دیگران کم کم تن صدای خود را بالا و بالاتر می برد.


علت‌های گوناگونی سبب نق‌زدن کودکان می‌شود. یکی از این علت‌ها، ناکامی است. وقتی کودک به هدفی که دارد نمی‌رسد، نق می‌زند.
 نق زدن، صدای کودکی است که احساس ضعف می کند. او برای جلب توجه دیگران کم کم تن صدای خود را بالا و بالاتر می برد.
کودک کاری را انجام می دهد که برایش نتیجه بخش باشد. نق می زند به امید اینکه از شما پاسخ بگیرد حتی اگر پاسخ منفی هم باشد او را به هدف رسانده است. به جای اینکه بر روی عمل نق زدن او تمرکز و تاکید کنید سعی کنید علت نق زدن او را متوجه شوید. آیا می داند نق زدن کار ناخوشایند و آزاردهنده ای است؟ برخلاف آنچه والدین تصور می کنند کودک تصور منفی از عمل نق زدن خود ندارد.

علت‌های گوناگونی سبب نق‌زدن کودکان می‌شود. یکی از این علت‌ها، ناکامی است. وقتی کودک به هدفی که دارد نمی‌رسد، نق می‌زند.

علت دیگر مربوط به ارتباطات کودک است. به‌عنوان نمونه وقتی والدین و اطرافیان کودک  به او توجه نکرده و برای حرف‌هایش اهمیتی قائل نباشد، کودک سعی می‌کند با نق زدن و تکرار، اطرافیانش را وادار به گوش کردن کند. سوم اینکه کودک اغلب اوقات نمی‌تواند مسایل‌اش را به خوبی مطرح کند ودر نتیجه سعی می‌کند از راه تکرار و نق زدن، منظورش را بیان کند. گاهی اوقات نیز این نق زدن آن قدر ادامه دار شده و در وجود کودک تثبیت می شود که خودش را به شکل یک رفتار نشان داده و در واقع جزو یکی از ویژگی‌های شخصیتی کودک می شود
 وقتی کودک به هدفی که دارد نمی‌رسد، نق می‌زند

راهکار هایی برای جلوگیری از نق زدن کودکان
* به موقع به درخواست کودک پاسخ دهید
وقتی کودک در جلب توجه دیگران تلاش می کند و شکست می خورد متوسل به نق زدن می شود. به همین دلیل درست همان زمان که شما مشغول صحبت کردن با دوستان هستید شروع به نق زدن می کند. بهتر است وقتی کودک به زبان خودش و در حالت طبیعی چیزی را از شما خواست در صورت امکان به درخواست او پاسخ دهید.

در ضمن برایش توضیح دهید. هرگاه شما به کار دیگری مشغول هستید قادر نخواهید بود به او پاسخ گویید. پس فقط در صورتی که خواسته اش بسیار ضروری و حیاتی است آن را مطرح کند. در غیر این صورت منتظر بماند تا کار شما تمام شود. مسلما اگر درخواست او منطقی باشد شما به او پاسخ خواهید داد.

* به او کمک کنید احساس خود را بیان کند

 گاهی بچه ها از طریق رفتارهایشان آنچه را نمی توانند با کلمات بیان کنند به نمایش می گذارند مانند احساس خشم و عصبانیت یا احساس ناراحتی و رنجش. در این موارد سعی کنید به جای اینکه کودکتان را تنبیه کنید، مهر و محبت بیشتر، درآغوش گرفتن و همدردی را به او عرضه کنید.


گاهی کودکان نق می زنند زیرا نمی توانند احساس خود را بروز دهند. پس به کودک کمک کنید احساس خود را بیان کند «می بینم ناراحت هستی. آیا به خاطر این است که در حال حاضر کسی نمی تواند تو را به پارک ببرد؟» این کار کمک می کند باب گفت وگو باز شود. البته زمانی که کودک مشغول نق زدن است زمان مناسبی برای نصیحت کردن نیست ولی می توانید در موقعیت های مناسب که او در حالت آرامش است برایش توضیح دهید که نق زدن راه مناسبی برای رسیدن به هدف نیست و حتی باعث می شود او شانس کمتری برای رسیدن به هدف داشته باشد.

* همیشه از وضعیت جسمانی کودکتان مطلع باشید

  همیشه از وضعیت جسمانی کودکتان و اینکه آیا خسته شده و یا بیمار است  اطلاعات کسب کنید. زیرا در این گونه موارد رفتار آنها به  شدت نامطلوب خواهد شد.

 در این موارد سعی کنید به جای اینکه کودکتان را تنبیه کنید، مهر و محبت بیشتر، درآغوش گرفتن و همدردی را به او عرضه کنید.
 گاهی کودکان نق می زنند زیرا نمی توانند احساس خود را بروز دهند
* به مقررات پایبند باشید
کودکان خوب می دانند چگونه از فرصت ها استفاده کنند. لذا در مکان های عمومی شروع به نق زدن می کنند. به مقررات پایبند باشید و تحت هیچ شرایطی آن را زیر پا نگذارید و تسلیم نشوید.
مهم نیست در کجا و با چه کسی هستید و کودک چه لحنی را به کار برده است. بر خود مسلط باشید و عصبانی نشوید. هرگز نگویید «برو هر کاری می خواهی بکن فقط مزاحم ما نشو» اگرچه این جمله موقتا شما را نجات می دهد ولی مجبور خواهید شد همیشه به همین شکل عمل کنید.

نکته:
البته ذکر این نکته ضروری است که در برخی از موارد نق زدن های کودکانه تنها تاثیر گرفته از رفتار والدین به خصوص نق زدن های مادر در برخورد با پدر است. حال باید دید نق زدن‌های والدین چه تاثیری بر فرزندان‌شان دارد؟

متاسفانه نق زدن والدین، کودکان را از داشتن تفکر خلاق و ارتباط سالم دور می‌کند و باعث می‌شود کودکان محدود فکر کنند و زاویه شناختی خود را بسته نگه دارند بنابراین از اندیشه و تفکرات‌شان استفاده نمی‌کنند و فکر می‌کنند برای به دست آوردن اهداف و آرزوهای‌شان فقط می‌توانند حرف بزنند و به دنبال پیدا کردن راه‌های مختلف برای رسیدن به هدفشان نیستند. همه این عوامل باعث می‌شود کودکان به نوعی وابسته و درمانده شوند زیرا فکر می‌کنند که چون مادرشان نق می‌زند و به نتیجه می‌رسد پس من هم از طریق نق زدن به اهدافم می‌رسم در حالی که همیشه این‌طور نیست. این کودکان از تکامل و پیشرفت باز می‌مانند.
 

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 892
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
طبق یک مطالعه جدید خواندن کتاب و داستان برای کودکان می تواند به تقویت بخش هایی از مغز آنها بیانجامد.



 خواندن کتاب برای کودکان یکی از توصیه های همیشگی متخصصان روانپزشکی و روانشناسی بوده است. این کار علاوه بر تقویت پیوند بین والدین و فرزند، می تواند به افزایش توان ذهنی و رشد توانایی زبانی آنها بیانجامد. با این حال تاکنون مطالعه خاصی که به بررسی مستقیم تاثیر این کار بر مغز کودکان پرداخته باشد به انجام نرسیده بود.

در این مطالعه جدید، ۱۹ کودک خردسال ۳ تا ۵ سال مورد بررسی قرار گرفتند. ۳۷ درصد از این کودکان از خانواده های کم درآمد بودند. پدر و مادر هر یک از این کودکان به پرسشنامه ای که برای ارزیابی میزان محرک های شناختی در خانه طراحی شده بود پاسخ دادند. این پرسشنامه به سه حوزه مهم می پرداخت: کتاب خواندن والد و کودک (دسترسی به کتاب، تعداد دفعات کتابخوانی و نوع کتابها)، تعامل والد و کودک (صحبت و بازی میان آنها) و نیز آموزش مهارت های خاص نظیر شمارش و یا اشکال هندسی به کودکان.

سپس فعالیت مغزی این کودکان توسط شیوه fMRI مورد بررسی قرار گرفت. در واقع زمانیکه کودکان در حال شنیدن داستان های مناسب سن شان از طریق هدفون بودند، فعالیت مغزی آنها بررسی شد. در این مدت هیچ گونه محرک دیداری برای آنها وجود نداشت. هدف از این آزمایش، بررسی تفاوت های مغزی موجود در درک داستان در بخش های مرتبط با زبان در مغز بود.

نتیجه نهایی نشان داد که هر قدر کودک در خانه بیشتر با کتابخوانی روبرو می شد، فعالیت بخش های خاصی از مغز که به پردازش معنایی (دریافت معنا از زبان) مربوط می شد بیشتر بود.

همچنین بخش هایی از مغز که به تصور مربوط می شد در این مطالعه به شدت فعال بودند و این نشان می داد که تصویرسازی ذهنی نفش مهمی در درک داستان دارد و در واقع کودکان می توانند در ذهن خود، داستان را «ببینند». این امر در فرآیند رشد اهمیت زیادی دارد، زیرا به تدریج تصاویر از کتاب های آنها حذف می شود.

یکی دیگر از یافته های این پژوهش این بود که این فعالیت مغزی هیچ ربطی به وضعیت اقتصادی خانواده ها نداشت.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 911
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
بیشتر از نیمی از نوزادان طبیعی و سالم در چند روز اول زندگی در پوست صورت خود ته رنگ زرد پیدا می کنند.
 

 

بیشتر از نیمی از نوزادان طبیعی و سالم در چند روز اول زندگی در پوست صورت خود ته رنگ زرد   پیدا می کنند. اگر کودک شما چنین است، احتمالاً چیز نگران کننده ای نیست ولی مخصوصاً اگر شکم و یا پاهای کودک زرد به نظر می رسد باید آنرا به پزشک خود نشان دهید.

اگر کودک شما به وقت طبیعی متولد شده است در هفته اول احتمالاً نظیر یک فرشته لپ صورتی به نظر می آید. ولی اگر زودتر از موقع به دنیا آمده باشد، ممکن است کمی بیشتر طول بکشد تا پوستش  صورتی رنگ بشود.

 

چه چیزی باعث آن می شود ؟

زردی در یک کودک سالم زمانی اتفاق می افتد که سطح بیلی روبین در خون بالا می رود. بیلی روبین ماده شیمیایی است که در اثر تخریب طبیعی سلولهای قرمز پیر تولید می شود.  نوزادان سطح  بیلی روبین بالاتری دارند چون تعداد گلبولهای قرمز حامل اکسیژن در آنها زیادتر است و کبد جوان آنها نمی تواند بیلی روبین اضافی را متابولیزه کند. هر چه سطح بیلی روبین بالاتر از نرمال می رود، زردی از سر به پائین به سمت گردن و سپس به قفسه سینه پیش می رود تا اینکه در موارد شدید نهایتاً به پنجه پا می رسد. این نوع زردی که اصطلاحاً فیزیولوژیک نامیده می شود (برخلاف انواع نادر و شدیدتری که بدلیل بیماری کبدی یا ناسازگاری خونی با مادر ایجاد می شود) معمولاً خطری برای سلامت شیرخواران سالم و رسیده (نه ماهه متولد شده) محسوب نمی شود.

 

شیوع زردی در نوزادان چقدر است ؟

660 درصد نوزادان رسیده،  روز دوم یا روز سوم پس از تولد دچار زردی می شوند که  پس از یک هفته زردی آنها ناپدید می شود. در 80 درصد نوزادان نارس نیز که دچار زردی شده اند پس از تولد علائم از بین می روند.

 

چگونه می توان زردی را درمان کرد؟

اگر کودک شما مبتلا به زردی به نظر می رسد ممکن است پزشک انجام آزمایشاتی را برای اندازه گیری سطح بیلی روبین در خون و تشخیص ضرورت درمان پیشنهاد نماید. اگر کودک، رسیده متولد شده و از سایر جهات سالم است، اکثر پزشکان درمان را شروع  نمی کنند مگر اینکه سطح بیلی روبین بالاتر از 15 میلی گرم در دسی لیتر خون برسد، از اوایل دهه 1970 زردی بوسیله فتوتراپی درمان می شده است.

 

معمولاً کودک برای یک یا دو روز برهنه و در حالیکه چشمهایش با یک پوشش محافظ پوشانده شده است زیر نور فلورسنت قرار می گیرد. نور فلورسنت باعث تخریب بیلی روبین اضافی خون می شود. بیلی روبین های تخریب شده از طریق کبد دفع می شود.

اگر سطح بیلی روبین کودک شما آنقدر بالا  نیست که نیازی به فتوتراپی داشته باشد می توانید با قرار دادن وی در معرض نور خورشید در صبح زود و یا عصر دیروقت به پائین آوردن آن کمک کنید. اگر کودک شما دچار نوع نادر زردی ناشی از ناسازگاری خونی باشد و بیلی روبین تا سطح خطرناک بالا رود ممکن است نیاز به تعویض خون داشته باشد. ولی خیالتان راحت باشد که آزمایش خونی RH که در زمان بارداری برای آزمایش ناسازگاری Rhesus  انجام داده اید شما را از احتمال وقوع ناسازگاری با نوزادتان آگاه می سازد، آنگاه به منظور پیشگیری از این مشکل آمپول آنتی روگام دریافت خواهید نمود.



:: بازدید از این مطلب : 943
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
وضعیت مزاجی نوزاد یکی از نشانه‌های سلامت کودک است. ضمن اینکه بروز مشکل در مزاج نوزاد، خود زمینه ابتلا به بیماری را ایجاد می‌کند.

وضعیت مزاجی نوزاد یکی از نشانه‌های سلامت کودک است. ضمن اینکه بروز مشکل در مزاج نوزاد، خود زمینه ابتلا به بیماری را ایجاد می‌کند. تشخیص یبوست در نوزاد و حل به موقع مشکل و مراقبت‌های مربوط به آن نکاتی هستند که دانستن آنها، والدین را در نگهداری از نوزادشان یاری می‌دهد. 

اولین گام؛ تشخیص یبوست

یبوست با توجه به تعداد دفعات اجابت مزاج، قوام مواد دفعی و مشکل در هنگام اجابت مزاج تعریف می‌شود. پس یبوست یک پدیده نسبی است. یک کودک سالم ممکن است هر دو تا سه روز یک بار اجابت مزاج بدون مشکل داشته باشد. ولی در صورت بروز مشکل هنگام اجابت مزاج، همین هر سه روز یک بار دفع هم یبوست است. در واقع سفتی یا نرمی مدفوع ملاک مهم‌تری برای تشخیص یبوست است تا دفعات اجابت مزاج. به طور کلی در شیرخوارانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند و میزان شیر دریافتی آنها کافی است یبوست کمتر مشاهده می‌شود.

 

عوامل ایجاد یبوست

عوامل ایجاد کننده یبوست به دو دسته ارگانیک (عضوی) و غیر ارگانیک (عملکردی) تقسیم می‌شوند. این عوامل ارگانیک یا عضوی، آناتومیک هستند، از جمله تنگی روده، اختلالات ساختمان عضلانی شکم مانند سندروم پرون، اختلالات عصبی یا عضلانی روده مانند هیرشپرونگ و اختلالات ستون فقرات. عوامل دارویی مانند مسمومیت با ویتامینD و عوامل متابولیک مانند کمبود پتاسیم، کم کاری تیروئید و اختلالات روده مانند عدم تحمل پروتئین شیر گاو، اختلالات بافت همبند مانند لوپوس و اختلالات روحی و روانی مانند بی‌اشتهایی عصبی.
 
درد در هنگام دفع مدفوع

یبوست غیرارگانیک یا عملکردی نوع غالب یبوست است و به صورت تاخیردر اجابت مزاج به مدت بیش از دو هفته و سفتی مدفوع، خود را نشان می‌دهد. با شرح حال و معاینه بالینی می‌توان یبوست عملکردی کودک را از یبوست ناشی از اختلالات عضوی تفکیک کرد.
برخلاف یبوست ناشی از اختلالات روده‌ای، مقعدی و هیرشپرونگ (اختلال در عصب‌گیری روده)، یبوست عملکردی پس از دوره نوزادی شروع می‌شود. اغلب شروع آن با دفع دردناک و خودداری ارادی کودک از دفع برای جلوگیری از درد است. در ادامه این روند باقی ماندن مدفوع در روده بزرگ سبب خشکی بیشتر مدفوع و سخت‌تر شدن دفع می‌گردد. در این هنگام والدین اغلب متوجه ناراحتی یا درد شیرخوار هنگام دفع می‌شوند که سرنخ مهمی در تشخیص یبوست عملکردی است. در معاینه فیزیکی کودک، پزشک متوجه توده مدفوع در ناحیه شکم شده و همراه شدن این علائم با استفراغ، درد شکمی و بزرگی شکم نشانه شرایط بحرانی کودک است.

 

بررسی‌های تشخیصی

درصورت عدم وجود اختلال در معاینه بالینی به ندرت بررسی‌های رادیولوژی لازم است. در صورت وجود شواهدی از اختلالات عصبی و عضلانی؛ بررسی حرکات روده لازم است. در یبوست‌های مقاوم و شدید بررسی‌های تشخیصی مثل آزمایش خون از نظر کلسیم، پتاسیم و هورمون‌های تیروئید لازم است.در یبوست‌های عملکردی که اختلال خاصی در پیدایش آن دخالت نداشته، کمبود دریافت آب کافی، بالا بودن پروتئین غذا، کمبود فیبر غذایی، حساسیت به پروتئین شیرگاو، حرکات کمتر و ناکافی روده و گاهی خودداری ارادی از دفع مدفوع به علت درد موجب بروز یبوست می‌شوند.
 

 عوارض یبوست

درد شکمی به ویژه در هنگام دفع، وجود خراش اطراف مقعد، علائم هموروئید (بواسیر)، بیرون‌زدگی روده، خونریزی و به طور شایع وجود توده مدفوع خشک شده بر سر راه مقعد، دفع مداوم ترشحات مدفوعی در طول روز و آلودگی لباس زیر که گاهی با اسهال اشتباه گرفته می‌شود، ولی در واقع خروج خود به خودی مدفوع آبکی‌تر از اطراف توده مدفوع خشک شده در انتهای روده است؛ مهم‌ترین عوارض یبوست در کودکان است.


زنگ خطرهای یبوست

بزرگ شدن شکم کودک، ‌وجود خون در مدفوع،‌ تغییر حجم مدفوع، تاخیر در رشد و اختلال در افزایش وزن، علامت‌هایی هستند که اگر در یک شیرخوار مشاهده شد باید والدین او را به نزد پزشک ببرند تا احتمال یبوست بررسی شود. یبوست می‌تواند نشانه یک بیماری باشد؛ بیماری‌های ستون فقرات، بیماری‌‌های دستگاه گوارش و‌ کم‌کاری تیروئید می‌توانند با یبوست خود را نشان دهـنـد.در بیماری هیرشپرونگ به صورت مادرزادی انتهای روده فاقد عصب است و به همین سبب روده حرکات کافی برای عبور مواد دفعی را ندارد. در چنین نوزادانی دفع اولیه در دوران نوزادی دچار اختلال و تاخیر می‌شود. لذا این بیماری نیازمند درمان سریع است زیرا موجب باقی ماندن مواد دفعی در روده و افزایش مقدار مواد دفعی همراه با از دست دادن آب آنها شده و منجر به بزرگ‌ شدن قطر روده‌ها و حتی سوراخ شدن روده‌ها می‌شود.

 

 یبوست مزمن

در برخی موارد یبوست کودک برطرف نشده و نیاز به درمان پیدا می‌کند. این حالت را یبوست مزمن می‌نامند. مشخص‌ترین علامت آن، مشکل دفع دردناک مدفوع است. معمولا با عبور مدفوع این درد برطرف می‌شود، تا بار دیگر که مجددا نیاز به دفع باشد. شدت این دردها گاهی به حدی است که کودک از ترس درد، از اجابت مزاج خودداری می‌کند و مدفوع در روده کودک باقی مانده و به مشکل افزوده می‌شود.والدین باید توجه داشته باشند که درشیر خواران زیر سه ماه اگر یبوست بیشتر از 24 ساعت به طول انجامید و در کودکان سه ماهه تا 11 ساله اگر یک هفته درمان در منزل مفید واقع نشد، به مرور بر شدت بیماری افزوده می‌شود و با علائمی مانند درد مقعدی یا دردهای شکمی، تب و خون در مدفوع همراه می‌شود. در چنین شرایطی حتما باید نوزاد را به پزشک برد.

 

باید نبایدهای مصرف دارو

 در یبوست‌های طولانی در صورت وجود توده سفت مدفوع، نخست با مداخلات پزشکی از طریق تنقیه و شیاف، توده را از میان برداشته و سپس درمان دارویی شروع می‌شود.از آنجایی که درمان دارویی برای طولانی مدت ادامه می‌یابد، پس باید از داروهای کم‌عارضه و بدون ایجاد عادت یا وابستگی استفاده کرد.
عوامل دارویی که برای کاهش قوام، مواد دفعی و نرمی مدفوع استفاده می‌شوند به دو گروه محرک و اسموتیک تقسیم می‌شوند. گروه محرک مانند روغن کرچک یا سنا که کمتر توصیه می‌‌شوند. عوامل اسموتیک که سبب جذب آب به طرف روده‌وشلی مدفوع می‌شوند برای مصرف طولانی مناسب‌ترند. عصاره مالت و پودر پلی‌اتیلن گلیکول که اغلب با شیر یا آب میوه مخلوط و مصرف می‌شوند از دسته عوامل اسموتیک هستند.نکته مهم در مصرف دارو عدم قطع زودرس آن است. اغلب والدین با بهبود حرکات روده یا ایجاد اسهال اقدام به قطع دارو می‌کنند که این امر سبب برگشت علائم می‌شود. ولی باید توجه داشت که دوره درمان دارویی در حدود چهار تا شش ماه به طول می‌انجامد.

 


:: بازدید از این مطلب : 912
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
كودك شما قطعا در سال اول زندگي زياد گريه خواهد كرد. در آغاز، اين تنها راه ارتباطي او براي بيان نياز خود به غذا و آرامش است
آيا شما نيز از آن دسته والديني هستيد كه در آرام نمودن نوزاد خود مستاصل مانده‌ايد؟ آيا از گريه‌هاي زياد كودك خود، شما نيز تحت فشار عصبي قرار گرفته‌ايد؟
نگران نباشيد! اين مشكل براي همه پدر و مادرها وجود دارد خصوصا اگر تجربه اولين كودك خود را پشت‌سر مي‌گذارند. هيچ چيز نمي‌تواند شما را براي واقعيت صاحب فرزند شدن حقيقتا آماده سازد. نخستين هفته‌هاي زندگي كودك شما، كه در طي آنها بتدريج اين شخص تازه‌وارد را مي‌شناسيد و به پدر يا مادر شدن عادت مي‌كنيد، گويي گردبادي آشفته از وقايع، تجربه‌ها و احساسات جديد است.
چيزهاي زيادي هست كه بايد بياموزيد: نحوه تغذيه كودك، نحوه لباس پوشيدن و مراقبت از پوست او، اين‌كه چه چيزهايي را دوست دارد و از چه چيزهايي بدش مي‌آيد، دلايل گريه و بيقراري‌هايش چيست و ...
مراقبت از كودك جديد مستلزم تركيبي از گرمي، توجه و واكنشگري است و هرچند بعضي از اينها مانند گريه كردن غريزي است، برخي را نيز بايد هر دوي شما بياموزيد.
به هر حال، مرحله عادت كردن و آشفتگي اوليه خيلي طول نخواهد كشيد.
كودك شما قطعا در سال اول زندگي زياد گريه خواهد كرد. در آغاز، اين تنها راه ارتباطي او براي بيان نياز خود به غذا و آرامش است، اما از حدود سه ماهگي متوجه تغييرهايي خواهيد شد. از اين زمان به بعد، گريه‌هاي كودك ديگر حالت غريزي نخواهد داشت و او به جاي اين‌كه بيشتر اوقات بيداري خود را به گريه سپري كند، از اين زمان‌ها براي آموختن درباره دنياي پيرامون خود استفاده خواهد كرد. وقتي كودك شما گريه مي‌كند، غريزه به شما مي‌گويد او را برداريد و نوازش كنيد. نگران نباشيد؛ با اين كار كودك لوس نخواهد شد يا تشويق نخواهد شد كه بيشتر گريه كند. كودك شما بايد بداند كه مي‌تواند به شما تكيه كند، همين امر در آرامش او نقش بسزايي دارد.
با اين حال گريه‌هاي مداوم كودك، خصوصا اگر تجربه نخستين شما براي پدر يا مادر شدن باشد، براي شما طاقت‌فرساست. اگر ديديد كودك شما به قدري گريه مي‌كند كه شكيبايي خود را از دست مي‌‌دهيد، از رابط بهداشت يا پزشك كودك كمك بگيريد.
اغلب شما نمي‌توانيد با قاطعيت دريابيد كه كودك چرا گريه مي‌كرد يا چرا آرام شد. اگر راه‌حل‌هاي ساده مثل شيردادن و نوازش كودك يا تميز كردن جاي او را امتحان كرديد و روش‌هاي آرام كردن را كه معمولا موثر واقع مي‌شود اجرا كرديد و هيچ يك نتيجه نداد، ممكن است علت ديگري براي گريه كودك وجود داشته باشد.

در اينجا به ذكر هفت دليل عمده براي گريه كردن كودك مي‌پردازيم:
1ــ بيماري

ممكن است علت گريه كودك نوعي بيماري باشد، خصوصا اگر گريه كردن او با حالت عادي فرق داشته باشد. هميشه اگر كودك شما هرگونه علائم غيرعادي از خود بروز داد با پزشك تماس بگيريد. گاهي ممكن است كودك سرما خورده باشد و چندان هم ناخوش نباشد، اما انسداد بيني او مانع شير خوردن يا مك زدن شست او شود و بنابراين چون نمي‌‌تواند به طريقي كه عادت دارد خود را آرام كند، گريه كند.
در اين مورد پزشك ممكن است قطره بيني تجويز كند تا كودك راحت نفس بكشد.

2ــ جوش پوشك يا سوزش باسن

اين مورد نيز ممكن است موجب گريه كردن كودك شود. پوشك او را در اين حالت درآوريد، او را كاملا تميز كنيد و بقيه روز او را بدون پوشك، روي حوله يا پوشك باز بگذاريد. مي‌توان اقدامات زير را براي جلوگيري از بدتر شدن جوش انجام دهيد؛ براي اجتناب از جوش پوشك:
ــ پوشك كودك را زياد عوض كنيد.
ــ باسن و چين‌هاي پوستي كودك را با آب گرم خوب بشوييد و خشك كنيد.
ــ از دستمال‌هاي يك‌بار مصرف مخصوص پاك كردن بچه استفاده نكنيد. زيرا مواد به كار رفته در آنها خود مي‌تواند ايجاد حساسيت نموده و اين عارضه را تشديد نمايد.
ــ تا مي‌توانيد كودك را بدون پوشك رها كنيد.
ــ اگر از پوشك پارچه‌اي استفاده مي‌كنيد، شورت پلاستيكي گرهي يا دكمه‌اي بخريد زيرا امكان جريان هوا را فراهم مي‌كند.
ــ‌ پوشك‌هاي پارچه‌اي را خوب بشوييد و آب‌كشي كنيد. براي شستن آنها از پودر صابون مخصوص كودك استفاده نماييد. چرا كه مواد شيميايي و قليايي كمتري داشته و كمتر ايجاد حساسيت مي‌نمايند.
ــ با ديدن نخستين علائم قرمزي پوست از كرم مخصوص جوش پوشك (بنا بر نوع پوست كودك و با تجويز پزشك)‌ استفاده نماييد.
ــ‌ اگر از پوشك پارچه‌اي استفاده مي‌كنيد، از آستر داراي قدرت جذب بالاتر استفاده كنيد تا حتي‌الامكان مدت زمان تماس ادرار با پوست كودك را كمتر كنيد.
ــ هرگز از شورت پلاستيكي، بدون پوشك پارچه‌اي و به تنهايي استفاده نكنيد.
چرا كه اين نوع شورت‌ها جوش پوشك را بدتر مي‌كنند. زيرا ادرار را نزديك پوست نگه مي‌دارند، اگر از نشت ادرار ناراحتيد، مدتي از پوشك يك بار مصرف استفاده كنيد.

3 ــ قولنج (كوليك)‌:

كه اغلب كوليك 3 ماه يا كوليك شبانگاهي ناميده مي‌شود، با جيغ كشيدن‌هاي منظم، شديد و غيرقابل آرام كردن مشخص مي‌شود كه هر روز در زمان خاصي رخ مي‌دهد؛ اين زمان معمولا اواخر عصر يا اول شب است. اين حالت در حدود 3 هفتگي ظاهر مي‌شود و تا 12 يا 14 ماهگي ادامه مي‌يابد. گريه كودك ممكن است تا 3 ساعت طول بكشد. هميشه نخستين باري كه كودكتان به طور آرام‌ناپذير جيغ كشيد به پزشك مراجعه كنيد. كوليك ضرري ندارد، اما ممكن است آن را اشتباه تشخيص دهيد و متوجه علائم وخيم ديگر نشويد. اگر كودك شما كوليك شبانگاهي داشته باشد، تنها كاري كه مي‌توانيد بكنيد ياد گرفتن تحمل آن است، با اين يقين كه كودك شما بيمار يا غير طبيعي نيست و كوليك ادامه نخواهد يافت. اين زحمت را به تنهايي به دوش نكشيد؛ اين 3 ماه زمان دشواري براي شما، همسرتان و كودكتان خواهد بود. به ياد داشته باشيد كه نبايد به دارو متوسل شويد. كوليك را نمي‌توان درمان كرد. گريب ميكسچر بي‌ضرر است و بعضي كودكان را براي مدتي آرام خواهد كرد. با رابطه بهداشت يا پزشك كودك صحبت كنيد آنها به شما اطمينان خواهند داد كه اين مرحله‌اي طبيعي و گذراست و شما را‌ آرام خواهند نمود.
يك شب به خودتان استراحت بدهيد. همسرتان يا يكي از بستگان را به جاي خودتان بگذاريد. به ياد داشته باشيد كه خستگي زياد شما را از پا خواهد انداخت و در نتيجه شما نخواهيد توانست به نحو احسن به كودكتان رسيدگي كنيد.

4 ــ محيط كودك:

محيط كودك ممكن است موجب گريه كردن كودك شما شود. ممكن است كودك سردش باشد،‌دماي اتاق كودك بايد 18 تا 20 درجه سانتي‌گراد باشد، يعني دمايي كه براي بزرگسالاني كه لباس كم به تن داشته باشند نيز مناسب است.
از بيش از حد گرم نگه داشتن كودك نيز خودداري كنيد. اگر پشت گردن كودك گرم و مرطوب به نظر مي‌رسد، احتمالا گرمش است. در اين صورت لباس‌هايش را كم كنيد تا خنك شود. اگر كودك عرق كرده است، شايد انداختن حوله زير زيرانداز او موجب راحت‌تر خوابيدن او شود. دقت كنيد كه چراغ يا‌ آفتاب به چشم او نزند.

5 ــ كارهايي كه كودك از آنها متنفر است :

اين كارها هميشه قابل اجتناب نيستند، هر چند ناراحتي خود را با صداي بلند اظهار كنند. لباس پوشاندن و در‌ آوردن، حمام كردن و ريختن قطره به چشم يا بيني از مواردي است كه نوزادان از آنها بدشان مي‌آيد. تنها كاري كه مي‌توانيد بكنيد آن است كه اين كارهار ا هر چه سريع‌تر انجام دهيد و بعد كودك را نوازش كنيد تا آرام شود.

6 ــ خلق عصبي شما :

ممكن است علتي براي ناراحتي كودكتان باشد. چراكه كودك رابطه عاطفي تنگاتنگي خصوصا با مادر دارد. او از صداي ضربان قلب مادر پي به احساسات وجودي او خواهد برد.
شايد شب است و شما كم خواب و خسته‌ايد. شايد بدخلقي كودك موجب بدخلقي شما شده است. دانستن اين كه كودك شما اغلب فقط به احساسات خود شما واكنش نشان مي‌دهد شايد كمك كند تا با او آرام‌تر باشيد.

7 ــ غرولند كردن بيش از حد:

اين كارهاگاهي موجب مي‌شود كه كودكي كه ناراحت است به مراتب بيشتر گريه كند. دادن او از آغوش يك نفر به فردي ديگر، عوض كردن بي‌دليل پوشك، شير دادن مكرر همراه با عصبيت، بحث درباره گريه كردن او با صداي مضطرب، همگي ممكن است او را ناراحت‌تر كند. كودك شما بيش از آنچه فكر مي‌كنيد اتفاقات محيط پيرامونش را درك مي‌كند. اگر دليل آشكاري براي گريه كردن كودك وجود ندارد، به تلاش براي پيدا كردن دليل ادامه ندهيد. شايد كودك فقط نياز به نوازش و آرام كردن دارد.

گريه در كودكان سنين بالاتر

از حدود 3 ماهگي، ممكن است متوجه تغييري اساسي در كودك خود شويد. او اكنون نسبت به آنچه در پيرامونش مي‌گذرد بسيار آگاه‌تر است، واكنش نشان مي‌دهد و به همه چيز علاقه‌مند است، خصوصا به اشخاص.
او هنوز خيلي گريه مي‌كند و تا چند ماه آينده نيز به همين ترتيب خواهد بود، اما اكنون تا حد زيادي مي‌داند كه چرا گريه مي‌كند.

5 دليل براي گريه كودكان سنين بالاتر

1 ــ گرسنگي دليل واضحي براي گريه كردن كودك شماست. همچنان كه سال اول زندگي كودك پيش مي‌رود و كودك راه مي‌افتد و با غذاي جامد آشنا مي‌شود، اغلب بين وعده‌هاي غذا خسته و بدخلق مي‌شود، زندگي او زندگي پرتحركي است. يك غذاي سرپايي و يك نوشيدني ممكن است انرژي او را بازگرداند و خوش خلقش كند.
2 ــ اضطراب از 7 يا 8 ماهگي به بعد دليل جديدي براي گريه كردن كودكان است، زيرا تقريبا از اين زمان به بعد كودك شما وابستگي تزلزل‌ناپذير خود به شما را كشف مي‌كند. شما <پايگاه مطمئن> او هستيد. او خوشحال مي‌شود كه دنياي اطراف خود را اكتشاف كند، مشروط بر اين كه بتواند شما را در محدوده ديد خود حفظ كند. اگر او را ترك كنيد يا از ميدان ديد او خارج شويد، ممكن است گريه كند. با او صبور باشيد و بگذاريد به تدريج به افراد و شرايط جديد عادت كند.
3 ــ درد در اثر برخورد با جاهاي مختلف در زماني كه كودك راه مي‌افتد يكي از دلايل هميشگي براي جاري شدن اشك كودك است. اغلب شوك وارده موجب گريه كردن كودك مي‌شود و نه آسيب، بنابراين نوازش و همدردي و دادن اسباب‌بازي براي منحرف كردن توجه كودك، معمولا موجب مي‌شود كه كودك فورا موضوع را فراموش كند.
4 ــ به كرسي نشاندن حرف خود اغلب دليلي براي اصطكاك و گريه كودك است. خصوصا از 2 سالگي به بعد. بد نيست از خودتان بپرسيد كه آيا داريد بي‌دليل كودك را اذيت مي‌كنيد يا خير. يا شايد داريد سعي مي‌كنيد اراده خودتان را به كرسي بنشانيد، اما گاهي نيز لازم است كودك را به خاطر ايمني خودش محدود كنيد.
اگر كودك چنان خشمگين شد كه كار بدي كرد، بر سرش فرياد نكشيد. سعي كنيد با او بحث منطقي كنيد و بعدا او را تنبيه نكنيد. بهترين كار آن است كه كار بد او را كاملا ناديده بگيريد. صبر كنيد تا خشم برطرف شود و سپس كاري را كه قصد داشتيد انجام دهيد، ادامه دهيد.
5 ــ به دليل تلاش كودك در انجام كارهايي كه خارج از توانايي اوست، سرخوردگي هر روز بيشتر و بيشتر موجب گريه كودك مي‌شود.
 


:: بازدید از این مطلب : 938
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
موز شامل مواد مغذی بسیاری است طوری که به عنوان یکی از غذاهای طبیعی کامل معرفی شده است.


موز یکی از منابع غنی پتاسیم الکترولیت است
موز یکی از پرمصرف‌ترین میوه‌های دنیا است و حتی بعضی از دانشمندان معتقدند، شاید اولین میوه‌ای باشد که بشر خورده. از فوایدی که احتمال داده می‌شود به خوردن موز مربوط است، می‌توان به کاهش خطر سرطان، آسم، کاهش فشار خون و بهبود شرایط قلب اشاره کرد.
موز یکی از منابع غنی پتاسیم الکترولیت است که توسط عضلات مصرف می‌شود و شیمیایی خون را تنظیم می‌کند. همچنین برای نوزاد ویتامین A، ویتامین B۶، ویتامین C، کلسیم، منیزیم، آهن و روی فراهم می‌کند.

گفته می‌شود، اگر کودک در سال‌های اولیه زندگی‌اش موز، پرتقال و آب پرتقال بخورد، احتمال ابتلای او به سرطان خون در کودکی کم می‌شود. هم‌چنین فیبر موجود در موز به کاهش خطر سرطان روده بزرگ کمک می‌کند

کودکان موز را دوست دارند زیرا شیرینی طبیعی دارد و هرچه میوه رسیده‌تر باشد، شیرینی آن نیز افزایش می‌یابد و انرژی زیادی را برای رشد کودکان فراهم می‌کند. به علاوه، موز رسیده حاوی پکتین، فیبر محلول است که همه چیز را از طریق دستگاه گوارش به حرکت وا می‌دارد و از یبوست جلوگیری می‌کند. (البته به یاد داشته باشید که موز کال می‌تواند تاثیر معکوس داشته باشد و موجب یبوست شود)

اگر کودک شما دوره نقاهت خود را پس از اسهال طی می‌کند، موز می‌تواند در جایگزینی الکترولیت‌های از دست رفته مفید باشد.

اگر همچنان این فواید برای شما کافی نیست باید بگویم که موز برای استخوان و دندان‌ها نیز مفید است، زیرا مصرف آن کلسیم بدن را تامین می‌کند. 
موز تسکین دهنده دستگاه گوارش است
موز به عنوان غذای اصلی
 موز برای کودکان به عنوان غذای اصلی شناخته می‌شود. جدا از خاصیت مقوی بودن‌اش، موز رسیده به آسانی قابل هضم است و راحت برای مصرف آماده می‌شود.
 
موز تسکین دهنده دستگاه گوارش نیز است. منابع بسیاری موز را به عنوان غذای اصلی کودکانی که مشکلات گوارشی دارند، توصیه می‌کنند. اگر چه بسیاری از والدین این را تکذیب می‌کنند.
 
اگر می خواهید موز را به عنوان غذای اصلی به کودک خود دهید، به سادگی یک موز رسیده را پوست بکنید، سپس آن را با چنگال له کنید. می‌توانید مقداری شیر مادر یا شیر خشک به آن اضافه کنید تا مناسب کودک‌تان شود. اگر کودک شما حداقل ۶ ماه دارد(سنی که به کودکان توصیه می‌شود خوردن غذای جامد را آغاز کند.) اضافه کردن مواد اضافی ضروری نیست.
 
یکی از فواید موز این است که در تمام فصول یافت می‌شود. البته گاهی موزهای نرسیده را می‌چینند و با کشتی به کشورهای‌ مختلف برای فروش می‌فرستند که در این صورت اول آن‌ها را در اتاق مخصوصی که پر از گاز اتیلن است نگه می‌دارند تا پخته شوند، سپس به فروشگاه‌ها پخش می‌کنند. (به همین دلیل است که شما گاهی موز سبز را در فروشگاه‌ها می‌بینید.)
 
موزهایی که به طور طبیعی و به آهستگی رسیده می‌شوند، طعم بهتری دارند.
 
بر خلاف بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات، طعم موز به سایز آن بستگی ندارد. موزه‌‌های بزرگ به اندازه موزهای کوچک خوشمزه‌اند. هر چند شاید شما موز کوچک را برای کودک‌تان ترجیح دهید.

 موقع خرید موز دقت کنید که پوست آن لک‌ نداشته باشد. موز خیلی سبز هم نخرید، مگر آن که بخواهید آن را برای چند روز نگه‌ دارید تا رسیده شود. شما می‌توانید با قرار دادن موز خام در کیسه‌ای پلاستیکی عمل رسیده شدن را سرعت بخشید. با این روش موز به طور طبیعی با گاز اتیل پخته می‌شود.
 
اگر موز شما پخته است، می‌توانید آن را در یخچال بگذارید. احتمال دارد که پوست‌اش سیاه شود اما این عمل به طعم آن آسیب‌ای نمی‌رساند. توجه کنید که موز را وقتی خام است در یخچال نگه ندارید زیرا از رسیده شدن آن جلوگیری می‌کند، حتی اگر آن را دوباره از یخچال بیرون آورید.
 
آیا ممکن است کودک‌ام به موز آلرژی داشته باشد؟
 موز معمولا آلرژی نمی‌آورد اما هر فردی ممکن است به هر ماده غذایی آلرژی پیدا کند. بنابراین هنگامی که کودک شما موز می‌خورد، با دقت به نشانه‌های احتمالی آلرژی در او توجه کنید.

 دونوع آلرژی به موز وجود دارد:
یک نوع آن مربوط به آلرژی به لاتکس می‌شود که در این صورت شما باید با پزشک مشورت کنید. شاید مجبور شوید مدتی از دادن موز به کودک‌تان خودداری کنید.
 
نوع دوم آلرژی به موز مربوط به آلرژی گرده است که سندرم آلرژی دهانی شناخته می‌شود و علائم آن نیز به سرعت ظاهر می‌شود که معمولا با تورم یا خارش گلو یا دهان همراه است.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 954
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
اگر فرزند شما هم دچار شب ادراری است حتماً می دانید که این مشکل می تواند بسیاری از والدین را خسته و کلافه کند

شب ادراری یک مشکل رفتاری قابل کنترل توسط خود کودک نیست
در دوره ای از کودکی ، یکی از مسائلی که باعث اذیت شدن والدین می شود. شب ادراری فرزندشان است. بسیاری از خانواده ها برای درمان این مسئله به پزشک می روند. شب ادراری نه فقط برای خانواده بلکه برای خود کودک نیز آزار دهنده است.

اگر فرزند شما هم دچار شب ادراری است حتماً می دانید که این مشکل می تواند بسیاری از والدین را خسته و کلافه کند. البته این تنها والدین نیستند که از این مشکل رنج می برند؛ بلکه خود کودک هم ممکن است به عنوان تلخترین تجربه زندگی اش از آن یاد کند.مشکل شب ادراری  حتی از هیولای زیر تخت و پشت پرده اتاق خواب هم بیشتر کودک شما را آزار می دهد. به طوریکه او جرات نمی کند حتی یک شب در جای دیگری غیر از منزل بخوابد تا رازش آشکار نشود. البته یادتان باشد اگر فرزند شما یکی دوبار اتفاقی جایش را خیس کند، نباید به او برچسب ابتلا به شب ادراری را بزنید. متخصصان معتقدند دست کم ۲ بار در هفته و به مدت ۳ هفته باید این اتفاق برای کودک بیفتد تا اینکه تشخیص شب ادراری برای او قطعی شود. اگر چه هنوز علت قطعی شب ادراری کودکان مشخص نشده، لازم است بدانید گاهی ابتلا به برخی بیماریهای جسمی می تواند باعث شب ادراری شود. بنابر این لازم است در مورد این مشکل حتماً با پزشک فرزندتان مشورت کنید.

علل شب ادراری کودک
 وارد شدن به شرایط جدید مانند تولد فرزند دیگر، طلاق و... می تواند حجم زیادی از استرس را برای تمام اعضای خانواده و به خصوص برای کودکان در سنین پایین، به وجود آورد. ورود به چنین شرایطی برای بچه ای که شب ها جایش را خیس می کند می تواند سخت تر هم باشد. ممکن است علائمی را که تحت کنترل درآمده بوده اند را دوباره وخیم کند و تعداد شب های خشک را به حداقل برساند.

باورهای غلطی در مورد شب ادارای بین مردم وجود دارد از جمله اینکه کودک تنبل است و اگر کمی تلاش کند می تواند بر این مشکل غلبه کند.دیگر اینکه استرس می تواند باعث شروع این مشکل در کودکان شود که تاکنون شب ادراری نداشته اند، اما هیچ کدام از این باورها درست نیست.

شب ادراری یک مشکل رفتاری قابل کنترل توسط خود کودک نیست. چنین مشکلی ریشه ارثی و ژنتیکی دارد. شب ادراری در مورد بیشتر کودکان، یک مشکل ساده جسمانی است؛ عضلات مثانه شان ضعیف یا کوچک است و قادر به کنترل آن حجم از ادرار که بدنشان تولید کرده، نیست.

اگرچه استرس ممکن است به طور غیرمستقیم بر این مشکل تاثیر بگذارد ولی اغلب متخصصان بر این باورند که استرس نمی تواند دلیل آغاز این ماجرا باشد چون هیچ ارتباط جدی و قابل توجهی بین اضطراب و شب ادراری وجود ندارد فقط اینکه بعضی رفتارها، زمانی که کودک تحت فشار و استرس قرار دارد، شب ادراری را تشدید می کند. این رفتارها عبارتند از:
* خوردن غذاهای شور
* تخلیه نکردن کامل مثانه قبل از خواب
* نوشیدن مایعات در زمان نزدیک به خواب
بچه ها هم مانند بسیاری از بزرگسالان، ممکن است وقتی استرس دارند به خوردن پناه بیاورند و خوراکی هایی مثل اسنک های شورمزه، چیپس و... را ترجیح دهند. خوردن این همه نمک نیاز بدن به مایعات را بیشتر می کند و این نوشیدن های بیش از حد معمول برای بچه هایی که مثانه کوچک دارند دردسرساز می شود. همچنین استرس ممکن است باعث شب ادراری شود چرا که شب ادراری اغلب در کسانی که خواب عمیقی دارند اتفاق می افتد. حال اگر اتفاقی در مدرسه، خانه و... کودک را مضطرب کند و باعث بی خوابی او شود، نتیجه یک بی خوابی طولانی، فرورفتن به خوابی به مراتب عمیق تر از حالت عادی است. پیامد این خواب بسیار عمیق هم شب ادراری است. قطع به یقین برای میلیون ها میلیون کودک بالای 6 سال که دچار مشکل شب ادراری هستند، این کابوس باعث بروز استرس خواهدشد.
استرسی که کنترل کردنش برای کودک می تواند دشوار باشد؛ ممکن است کودک احساس کند از خیلی فعالیت ها عقب افتاده است، شاید توسط بقیه همسالانش مورد تمسخر قرار گیرد یا عزت نفسش را به کلی از دست بدهد. خوشبختانه کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای کمک به فرزندتان (هم از جنبه جسمانی و هم از نظر احساسی) انجام دهید.

اول اینکه اگر کودکتان با استفاده از روش هایی برای مدتی توانسته جایش را خشک نگه دارد، سعی کنید همان روش ها را به کار گیرید؛ دستگاه هشداردهنده شب ادراری، تغییرات رفتاری، بیدارکردن او در شب برای رفتن به دستشویی، یا ترکیب از تمام این کارها.
 اگر کودکتان شب ادراری دارد او را تشویق کنید که نیمه شب به دستشویی برود
متخصصان و اورولوژیست ها برای کمک به کودکانی که این مشکل را دارند، این ترفندها را به والدین پیشنهاد می کنند:
همیشه پشتیبان کودکتان باشید. به آنها اطمینان دهید که این اتفاق تقصیر آنها نیست. هرگز به خاطر رختخواب خیسش او را تنبیه یا حتی سرزنش نکنید. بگذارید بداند شب ادراری یک مشکل موروثی در خانواده تان بوده و مثلا عمویش هم در کودکی این مشکل را داشته است.

کودک را تشویق کنید که نیمه شب به دستشویی برود و یک چراغ خواب هم برایش فراهم کنید تا این کار برایش آسان تر شود. کودک را برای انجام تفریحات گروهی با همسالانش؛ مثل رفتن به اردو و شب خوابیدن در آنجا، تشویق کنید. به کودک جایزه بدهید؛ نه به این دلیل که توانسته جایش را خشک نگه دارد بلکه به دلیل پیروی از برنامه ای که برای غلبه بر مشکل شب ادراری اش چیده اید.

وقتی جایش را خیس کرده، به او به این دلیل که به هرحال تلاشش را کرده تا خشک بماند آفرین بگویید و همچنین ترغیبش کنید تا برای تمیزکردن تختش به شما کمک کند. البته این مورد آخر بعضی از والدین را دچار تردید می کند که آیا این کار باعث خجالت زده شدن فرزندشان و افزودن استرس به آنها نمی شود؟ کاملا برعکس! تقسیم وظایف در این مورد به کودک این احساس را می دهد که خودش برای کنترل مشکلش تلاش می کند. این کار حتی نوعی حس غرور به او می دهد چون خود را ر مدیریت بخشی از این مشکل توانمند می بیند.
شب ادراری اختلالی نیست که یک شبه درمان شود بلکه یک روند نسبتا طولانی است. ممکن است کودک برای مدتی هرشب جایش را خشک نگه دارد و باز ناگهان 5 شب در هفته جایش را خیس کند، گاهی فقط 4 شب و... درواقع این امری متغیر است. اگرچه شاید پس از قطع این مشکل برای طولانی مدت، دیگر دوباره بازگشت نکند ولی به هر حال باید مراقب رژیم غذایی و الگوی رفتاری بود تا زمانی که کودک به اندازه کافی بزرگ شود.

 
 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 935
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
تنبلی چشم نوعی اختلال چشمی است که در کودکان در حال رشد اتفاق می افتد.
  تنبلی چشم نوعی اختلال چشمی است که در کودکان در حال رشد اتفاق می افتد. دراین حالت اختلاف کیفیت تصاویر بین دو چشم راست و چپ قابل ملاحظه می باشد به گونه ای که تصویری که توسط یک چشم ایجاد می شود. تارتر و نادرست تر از چشم دیگر است. لذا از آنجایی پیامهای عصبی که از چشم مبتلا به مغزمی روند ضعیفتر است، مغز ترجیح می دهد که اطلاعات خود را از چشم قوی تر دریافت کند و اگر این اختلالات درمان نشود مغز بطور کامل تنها پیامها را از چشم سالم دریافت کرده و چشم تنبل کنار گذاشته می شود . به عبارت دیگر چشم ضعیف دیگر قادر به دیدن صحیح تصاویر نخواهد بود.

          انتخاب پیامهای مغزی از چشم ها توسط مغز فرآیندی است که در همان ابتلای تکامل مغر در دوران کودکی ایجاد می شود. این زمان بحرانی از زمان تولد بوده و گاهی تا سن 6 الی 9 سالگی نیز ادامه می یابد. اگر در طی این دوران تنبلی چشم تشخیص داده نشده و درمان نشود، مغز چشم مبتلا را کنار می گذارد و منجر به از دست دادن توان چشم در طول حیات خواهد شد.

          تنبلی چشم علل مختلف دارند که شامل :                          

1-     استرابیسموس ( لوچی چشم ) : کودکان مبتلا به این اختلال در زمان استفاده از هر دو چشم در یک زمان جهت دیدن یک شئ دچار دو بینی می شوند. برای جلوگیری از بروز دو بینی کودک یاد می گیرد که براب دیدن اشیاء از یک چشم استفاده کند.

 

2-     اختلالات مربوط به دوربینی یا نزدیک بینی شدید: اگر کودکی دچار دور بینی یا نزدیک بینی شدید باشد ممکن است این اختلالات هر دو چشم را به یک اندازه مبتلا نکرده باشد. به عنوان مثال ممکن است یک چشم بطور کامل و طبیعی عمل کند در حالیکه تصاویر حاصل از چشم دیگر تار باشد. در این حالت مغز به تدریج یاد می گیرد که تصاویر حاصله از چشم معیوب را نادیده بگیرد.

3-     اختلالات ساختاری :  گاهی اوقات وجود اختلالات ساختاری نظیر آب مروارید مادرزادی، وجود لکه برروی قرنیه و یا افتادگی مادرزادی پلکها منجر به ایجاد اختلال در بینایی کودک شود.

علائم

          معمولاً تنبلی چشم منجر به بروز علامتی نمی شود . گاهی اوقات والدین بخاطر مشاهده بعضی علائم نظیر نیمه باز کردن پلکها و چپ کردن چشم ها یا دادن وضعیتهای خاص به سر جهت دیدن اشیاء، متوجه وجود اشکال در بینایی کودک خود خواهند شد. در بسیاری از موارد نیز مشکل از طریق انجام معاینات خاص تشخیص داده می شود.


 

تشخیص

          تشخیص اولیه وجود این مشکل توسط پزشکان عمومی صورت گرفته و متخصصین از طریق انجام معاینات چشمی خاص تشخیص را مورد تأیید قرار خواهند داد.

مدت زمان قابل انتظار جهت بروز مشکل

          تنبلی چشم از همان ابتدای کودکی آغاز می شود و باید در حداقل زمان ممکن تحت درمان قرار گیرد. در صورت عدم درمان این مشکل منجر به کاهش بینایی قابل ملاحظه چشم مبتلا در کل زندگی خواهد شد.

پیشگیری

          به منظور پیشگیری از بروز کاهش بینایی دائمی در چشم، " تنبلی چشم " تشخیص داده شده و هرچه زودتر در همان دوران کودکی تحت درمان قرار می گیرد . باید در همان روزهای اول بعد از تولد از بینایی نوزاد با انجام معاینات دقیق چشم پزشکی اطمینان حاصل نمود. در طی دوران رشد کودک نیز باید معاینات چشمی ادامه پیدا کند. حداقل تا قبل از سن 3 سالگی باید یکبار کودک معاینه شود و بعد از آن نیز باید با فواصل منظم مورد معاینه قرار گیرند.

درمان

          هدف از درمان تنبلی چشم 2 نکته است :

1-      ایجاد یک تصویر واضح در هر دو چشم :   جهت رسیدن به این هدف می توان در موارد وجود مشکلات انکساری از عینک، در صورت وجود لوچی جراحی و یا تمرینات خاص عضلات چشمی و در صورت وجود اختلالات ساختاری در چشم یا پلک ها از جراحی استفاده نمود.

2-     افزایش قدرت چشم ضعیف : شایعترین فرم برای رسیدن به این هدف گذاشتن یک حفاظ یا شئ تیره در برابر چشم قوی تر برای چندین ساعت در هر روز می باشد. در بسیاری از موارد ممکن است پزشک توصیه کند که از محافظ در طی روزهای اول برای کل روزها استفاده کند. این روش تا 6 ماه ادامه می یابد و میزان پیشرفت با انجام معاینات خاص بررسی می شود. زمانی که بینایی طبیعی شود. تا قبل از سن ده سالگی نیز به صورت گهگاهی از این روش استفاده می شود. بجای این روش می توان از لنزهای تماسی کدر و تیره نیز استفاده نمود. گاهی نیز برای ایجاد تصویر تار در چشم قوی تر از آتروپین استفاده می کنند.


 

چه زمان باید به پزشک مراجعه نمود؟

          اگر کودک بنظر لوچ آمد، برای دیدن اشیاء سر خود را در یک وضعیت غیر طبیعی قرار داد، برای دیدن اشیاء نیاز به فشار بر چشم ها و تمرکز بر اشیاء داشته باشد و بطور پیوسته و دائمی یک چشم خود را بگیرد یا ببندد باید حتماً به پزشک مراجعه نمود. بعلاوه اگر مدرسه کودک بیان کرد که کودک دچار مشکل بینایی است باید قبول نموده و پیگیری های لازم را انجام  نمود.

پیش آگهی

          اگر این اختلال در مراحل اولیه درمان شود نتیجه خوب خواهد بود. اگر درمان به درستی در مراحل اولیه و در طی دوران کودکی درمان شود فرد می تواند بینایی نزدیک به طبیعی داشته باشد.

 

 

برچسب ها: آمبلیوپی ، تنبلی چشم کودک ، کودک و آمپلیوپی ، اختلال چشمی کودک ، خبرنو ، خبر نو ، khabareno



:: بازدید از این مطلب : 934
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کودکان از طریق داستان‌ها و افسانه‌ها با حقایق و تجربه‌های زندگی آشنا می‌‌شوند
 

گاهی یک قصه می تواند تاثیری بر زندگی و آینده ی کودک بگذارد که ده ها آموزش از آن عاجز است....
اختلال‌های رفتاری طبقه‌ای از رفتار کودک است. کودکانی که رفتارشان به این طبقه تعلق دارد از میزان شرارت و شیطنتی که ویژگی گروه سنی آن‌هاست پا را فراتر می‌گذارند. آن‌ها به‌طور جدی حقوق مسلم دیگران را زیر پا می‌گذارند و یا قوانین عمده اجتماعی را خدشه‌دار می‌کنند. گاهی بسیاری از کودکان از نظر هیجانی نیز با مشکل رو‌به‌رو می‌شوند و در معرض افسرده شدن قرار می‌گیرند.

اختلالات هیجانی رفتاری به شرایطی اطلاق می‌شود که در آن پاسخ‌های هیجانی و رفتاری در مدرسه با هیجان‌های فرهنگی، سنتی، و قومی تفاوت داشته باشد؛ به‌طوری‌که در عملکرد تحصیلی فرد، مراقبت از خود، روابط اجتماعی، سازگاری فردی، رفتار در کلاس و سازگاری در محیط کار نیز تأثیر منفی داشته باشد. اغلب کودکان با اختلالات رفتاری احساسات منفی دارند و با دیگران بدرفتاری می‌کنند. در بیشتر موارد، معلمان و هم کلاسی‌ها آن‌ها را طرد می‌کنند، در نتیجه فرصت‌های آموزشی آنان کاهش می‌یابد. به‌رغم مشکلات فراوانی که این کودکان با آن مواجه‌‌اند، بیشتر آن‌ها تا سال‌ها پس از ورود به مدرسه شناسایی نمی‌شوند مگر این‌که اختلالات رفتاری و مشکلات تحصیلی آنان تشدید شود.

بسیاری از بزرگسالان تحمل رفتارهای کودکان با اختلالات رفتاری را ندارند و به تنبیه آنان نیز متوسل می‌شوند. این کودکان در مقایسه با همسالان بهنجار خود در جنبه‌های مهم زندگی محدودیت دارند و در تعاملات اجتماعی با مشکلات جدی مواجه‌اند. ناتوانی‌های این کودکان از رفتارهای آن‌ها ناشی می‌شود. قصه‌درمانی در سال‌های اخیر به‌صورت یکی از فنون بازی‌درمانی مطرح شده است. استفاده از قصه‌درمانی به‌مثابه یک فن درمانی فقط به درمان مشکلات روان‌شناختی کودکان منجر نمی‌شود. در قصه‌درمانی فرض بر این است که تغییر در زبان و ادبیات قصه‌های زندگی فرصت‌های جدیدی برای رفتار و روابط با دیگران ایجاد می کند.

کودکان از طریق داستان‌ها و افسانه‌ها با حقایق و تجربه‌های زندگی آشنا می‌‌شوند. تأثیرپذیری از شخصیت‌های قصه، تقویت قدرت فهم و بیان، پرورش خلاقیت، آموزش زبان و افزایش گنجینه واژگان کودکان نیز از دیگر تأثیرهای آموزشی و تربیتی داستان‌سرایی به‌‌شمار می‌روند. در واقع داستان خلاقیت گسترده‌ای است که با آن هر فردی می‌تواند عقاید به‌ظاهر نامعقول را بازیابی و آن‌ها را جایگزین و استفاده سازنده از آن‌ها را مطرح کند.

داستان‌سرایی به‌مثابه تدبیری مداخله‌ای برای آموزش می‌تواند دانش‌آموزان را به کشف معنای منحصر به فرد بودن خود ترغیب کند و توانایی آن‌ها را برای برقراری ارتباط واقعی بین افکار و احساسات افزایش دهد. مهارت‌های کلامی می‌تواند توانایی دانش‌آموزان را برای حل و فصل اختلاف بین فردی به‌صورت آرام و توأم با بحث و گفت‌و‌گو افزون سازد. بیان داستان و نیز گوش فرا دادن به آن دانش‌آموزان را به بهره‌گیری از تخیلاتشان تشویق می‌کند. این تخیل قوی می‌تواند اعتماد به نفس و انگیزش شخصی را در دانش‌آموزان افزایش دهد، زیرا آنان خود را برای نیل به امیال و آرزوهایشان شایسته و توانا تصور می‌کنند.


قصه‌ها به کودکان راه‌حل‌هایی ارائه می‌دهند که غیرمنتظره و شگفت‌انگیز و مثبت هستند
قصه‌ها می‌تواند از نظر تربیت اجتماعی، عاطفی و اخلاقی نیز موثر واقع شوند و بسیاری از مقررات، هنجارهای اجتماعی و دستورالعمل‌های زندگی را منتقل کنند. چگونگی روبرو شدن با مشکل‌ها، حل آن‌‌ها و بسیاری از الگوهای رفتاری در گروه‌ها و طبقه‌های مختلف اجتماعی و سنی در داستان‌ها بیان می‌شود. اگر والدین یا درمان‌گران قادر به فهم افکار سری کودک یا شناسایی احساس‌های پنهان او باشند، هر اندازه تفسیرهای انجام شده نیز درست باشند، باز این فرصت از کودک گرفته می‌شود که خود از طریق شنیدن پی در پی داستان و تفکر درباره آن به احساس رویارویی موفقیت‌آمیز با مشکل خود دست یابد. به‌همین دلیل است که رویکردهای داستانی به روان‌درمانی تأکید دارد و قصه‌ها در چگونگی رفتار و واقعیت‌های کودکان نقش موثری ایفا می‌نماید.

قصه‌ها به کودکان راه‌حل‌هایی ارائه می‌دهند که غیرمنتظره و شگفت‌انگیز و در عین حال شدنی و مثبت هستند. تلاش پژوهش‌گران و درمان گران منجر به استفاده از ادبیات و قصه و قصه‌درمانی شده است. 
برخی از مسائل کودکان با مشکلات عاطفی و رفتاری از ضعف آگاهی و بهره نبردن از مهارت‌های اجتماعی، الگوی کلامی صحیح، رفتارهای جامعه‌پسندانه، مهارت‌های ارتباطی و دوست‌یابی، مسئولیت‌پذیری، و غیره ناشی می‌شود؛ پس آموزش این مهارت‌ها به این کودکان ممکن است تا حدودی از بروز این مشکلات پیشگیری کند. درمان‌گران و روان‌شناسان کودک می‌توانند جدیت بیشتری برای استفاده از قصه در مداخله‌های درمانی کودکان و نوجوانان نشان دهند و والدین و معلمان بهتر است استفاده گسترده‌تر از قصه‌های هدف‌دار را در برنامه‌های آموزشی و تربیتی کودکان بگنجانند به خصوص که این امر در سنت تربیتی فرهنگ ما جایگاه خاص خود را هم دارد.
در این‌جا چند نمونه از راهبردهای مهارت‌های اجتماعی را ذکر می‌کنیم که مربیان می‌توانند برای آموزش آن‌ها از داستان استفاده کنند و برای این‌که کودک مطالب را بهتر درک کند از سوال‌های نیمه سازمان یافته نیز کمک بگیرند. این راهبردها به کودکان پرخاش‌گر کمک می‌کند تا تمایلات و رفتارهای پرخاش‌گرانه خود را مهار کنند.
- پیوستن به فعالیت‌های دیگر
- ابراز خشم با لحن آرام
- ترک صحنه
- نپذیرفتن تقاضاهای دیگران به شیوه‌ای مودبانه
- یادآوری سودمندی و مزایای رفتار مناسب
- نادیده انگاشتن رفتار نامطلوب دیگران
- استفاده از جمله‌های تلفیقی
- هم‌دلی کردن

مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 932
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()