نوشته شده توسط : ali
پدر و مادرها هم باید با کلی اصرار و خواهش از کودک بخواهند که از تختخواب بیرون بیاید. این مشکل تقریبا در همه خانواده هایی که بچه مدرسه ای دارند شایع است. پس شاید بد نباشد راه های مقابله با آن را یاد بگیرید.

تا زمانی که شما فرزندی ندارید، نمی‌توانید درک کنید که حاضر شدن و رفتن به خارج از منزل در صبح چقدر دشوار است. بلند شدن از رختخواب، لباس پوشیدن، شانه کردن موها، درست کردن صبحانه و خوردن آن، مسواک زدن، پیدا کردن کفش‌ها، مرتب کردن کیف و غیره. هر کدام از اینها آنقدر زمان بر است که می‌تواند روزتان را از همان ابتدا دشوار کند. اگر می‌‌خواهید این روند را ساده‌تر کنید، ترفندهای زیر را به کار گیرید.

از شب قبل آماده شوید

این ترفند به یاری بسیاری از خانواده آماده است. بعضی‌ها لباس‌هایشان را آماده می‌کنند یا بعضی دیگر میز صبحانه را از شب قبل می‌چینند. شما نیز می‌توانید تعدادی از کارهایتان را از شب قبل انجام دهید.

لوازم را در جاهای غیر معمول بگذارید

شاید دوست داشته باشید که همیشه کفش‌ها در اتاق خواب باشند یا لباس‌های کودکتان در کمدش، اما برای سرعت بخشیدن به کارهایتان در روز، بهتر است آنها را در مکان هایی که به آن تعلق ندارند، بگذارید. به عنوان مثال شانه را در ماشین‌تان بگذارید تا کودکتان بتواند در راه مدرسه موهایش را شانه بزند یا لباس‌ها را روی صندلی غذاخوری آویزان کنید تا مجبور نباشید ساعت‌ها وقت‌تان را صرف پیدا کردنشان در کمد کنید.

کارها را مشخص و تنها به آنها بپردازید

بسیاری از مادران می‌گویند که حذف کارهای اضافی، مانند روشن و تماشا کردن تلویزیون، می‌تواند موجب تمرکز کودکان و تسریع کارهایشان شود.

مسابقه‌ای ترتیب دهید

گاهی وقت‌ها لازم است برای انجام کارها مسابقه‌ای ترتیب دهید تا کودکتان سرعت‌‌اش را بالا ببرد. به عنوان مثال با فرزندتان در لباس پوشیدن به رقابت بپردازید، هر کسی که زودتر لباس‌هایش را به تن کرد، برنده است.

از زنگ ساعت یا تایمر استفاده کنید

زنگ ساعت را در زمان مقرر تنظیم کنید. (به عنوان مثال 15 دقیقه مانده به اتوبوس) یا در اتاق کودک تان زنگی بگذارید و برای بیدار کردنش، چند بار آن را فشار دهید.

قبل از خواب برای کودک آرامش ایجاد کنید

برای کمک به‌ خواب ازغذاهای حاوی تریپتوفان مثل شیر و گوشت بوقلمون استفاده شود و به‌عنوان میان وعده‌ قبل‌ از خواب به‌ کودک اسنک‌های سبک داده شود. فعالیت‌های خوب قبل از خواب شامل حمام گرفتن با آب‌ گرم، خواندن داستان برای کودک، داشتن ساعتی همراه با آرامش با خانواده، گوش کردن به موزیک ملایم یا صداهای طبیعی، یادآوری خاطرات شیرین نیز در ایجاد شرایط خواب راحت موثر است.

همراه با بزرگ شدن کودک، روتین زمان خواب را می‌توان تغییر داد به طور مثال می‌توان در خارج ازمنزل قدم زد یا راجع به حوادث روز یا برنامه‌ فردا صحبت کرد یا به انجام بازی‌های کارتی یا تخته‌ای یا پازل، پرداخت.

کودکان بزرگتر ممکن ‌است قبل ازخواب به مطالعه بپردازند یا به موزیک گوش کنند یا به سرگرمی‌های آرام مورد علاقه‌شان مشغول شوند. با وجود انجام تمام فعالیت‌های فوق، کلید اصلی روتین زمان‌خواب این است که کودک بداند چه ساعتی باید لباس‌ خواب بپوشد و دندان‌هایش را مسواک کند و چه‌ زمانی باید در رختخواب باشد و چه ‌مدت را در رختخواب به فعالیت‌هایی مانند کتاب خواندن بپردازد، در واقع کودک نباید مدت زیادی از زمان بیداریش را در رختخواب بگذراند.

 اگر کودک در زمان مقرر برای خواب آماده نبود می‌توان این زمان را برای 30 دقیقه به تأخیر انداخت ولیکن برای رسیدن به زمان خواب همیشگی باید زمان خواب را به تدریج جلو کشید تا به ساعت خواب مقرر همیشگی رسید.

وضعیت محیط اتاق خواب

درجه حرارت اتاق خواب کودک باید مناسب و ثابت باشد. محیط اتاق خواب بهتر است تاریک بوده و در صورت نیاز یک چراغ خواب کوچک روشن شود.

در طول شب، لحظات کوتاهی به کودک سرزده شود تا ازسلامت او اطمینان حاصل شود. تهویه‌ هوای اتاق مناسب و محیط خواب آرام و بی‌سروصدا باشد، کودک را نباید زمانی‌ که ناراحت است در رختخواب گذاشت.

رختخواب فقط برای خوابیدن است و در محدوده‌ آن کودک نباید به بازی کردن، غذا خوردن یا مشاهده‌ تلویزیون، بازی‌های کامپیوتری و ویدیویی یا صحبت‌ کردن با تلفن بپردازد، در زمان خواب این وسایل باید خاموش باشد. در عوض وسایل و ابزاری که برای کودک ایجاد امنیت و آرامش می‌کند مانند عروسک، اسباب‌ بازی یا پتوی خاص را می‌توان در اختیار او گذاشت.

 لباس‌ خواب کودک باید راحت و مناسب ‌باشد. کودک را باید در وضعیت خواب‌آلود اما هنوز بیدار به رختخواب گذاشت تا دررختخواب به‌خواب رود، اگر اجازه داده شود تا کودک هرکجا که خوابش گرفت بخوابد، شکستن این عادت بسیار مشکل است. درصورتی‌ که کودک درطول شب مرتبا می‌غلتد، بهتر است او را از رختخواب بیرون آورد و به یک فعالیت با تحرک کم مانند مطالعه کردن مشغول نمود و مجددا پس از 20 تا 30 دقیقه به رختخواب بازگرداند.

تاثیر عادات و رفتارهای روزانه کودک در خواب شبانه

بسیاری از عادات و رفتارهای روزانه به‌ خواب شب کودک کمک می‌کند،کودک درابتدای صبح و به محض بلند شدن از خواب درمعرض نور خورشید قرار گیرد، اطمینان از دریافت نور طبیعی خورشید در طی روز به حد کافی، تاثیری مثبت برای ایجاد آرامش وی در طول روز دارد.

عدم استفاده از اتاق خواب کودک برای تنبیه، نظارت برصحنه‌هایی که کودک درطی روز از طریق تلویزیون، اینترنت و بازی های ویدیویی می‌بیند و نهایتا توجه به هرگونه تغییر هیجان‌آور مانند مشکلات مدرسه، طلاق، مرگ عزیزان کودک، نقل مکان یا رقابت با خواهر و برادر که ممکن‌ است بر خواب کودک تأثیرگذار باشد، باید به طور جدی از جانب والدین مورد توجه قرار گیرد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 921
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
این عارضه عموما بر اثر کشیدگی بیش از حد لیگامنت‌ها تحمل بیش از اندازه وزن بوجود می‌آید....

فرزاد جعفری، کارشناس ارشد فیزیولوژی افزود: این عارضه عموما بر اثر کشیدگی بیش از حد لیگامنت‌ها تحمل بیش از اندازه وزن بوجود می‌آید. اما با رشد کودک و قدرت یافتن ساختار عضلانی – لیگامنتی در برخی موارد این وضعیت از بین رود

راه رفتن از مراحل حیاتی رشد کودک است. با دقت پیشرفت او را زیر نظر بگیرید و اگر نگران هستید با پزشکتان مشورت کنید.

 کف پای صاف که در اکثر کودکان 6 تا 9 سال دیده می‌شود، زمینه ساز تاخیر حرکتی کودکان است و باید در سنین پایین به درمان آن پرداخت.

فرزاد جعفری، کارشناس ارشد فیزیولوژی  افزود: این عارضه عموما بر اثر کشیدگی بیش از حد لیگامنت‌ها تحمل بیش از اندازه وزن بوجود می‌آید. اما با رشد کودک و قدرت یافتن ساختار عضلانی – لیگامنتی در برخی موارد این وضعیت از بین رود.


وی در ادامه، وراثت، بیماری‌های عضلانی، مانند فلج اطفال و اختلالات تغذیه‌ای، بستری شدن و عدم تحرک بدنی به مدت طولانی، صدمات و حوادثی مانند پارگی لیگامنتی و… را زمینه ساز این عارضه دانست.


جعفری حرکات اصلاحی و توانبخشی در سنین پایین را در بهبود عارضه کف پای صاف موثر عنوان کرد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 932
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
امروزه بسیاری از خانواده ها از خشونت و پرخاشگری فرزندان خود شکایت دارند. آن ها تمایل دارند که علت این رفتارها را بدانند و راه های پیشگیری و اصلاح رفتار را به کار گیرند.

امروزه بسیاری از خانواده ها از خشونت و پرخاشگری فرزندان خود شکایت دارند. آن ها تمایل دارند که علت این رفتارها را بدانند و راه های پیشگیری و اصلاح رفتار را در این زمینه به کار گیرند. در این مطلب ابتدا انواع آن بیان می گردد و سپس راه های مناسب مقابله با پرخاشگری مورد بررسی قرار می گیرد.

۱. الگو پذیری فرزندان از والدین

یکی از دلایل بسیار مهم پرخاشگری در فرزندان یادگیری است. یعنی فرزندانی که الگوهای رفتاری پرخاشگرانه داشته اند، همانند الگوهای خود رفتار می کنند. چنان چه پدر یا مادری خلق و خویی عصبانی و پرخاشگر داشته باشند، مسلماً فرزندشان نیز پرخاشگر خواهد شد.

این رفتار توسط کودک یاد گرفته می شود. از آن جا که فرزندان با والدین همانند سازی می کنند، بنابراین بسیاری از رفتارهای پدر و مادر ناخودآگاه توسط فرزندان فرا گرفته می شود. توضیح این که فرایند همانند سازی کاملاً ناخودآگاه صورت می پذیرد.

نکته دیگر این که حتماً لازم نیست والدین با خودِ کودک پرخاشگری کرده باشند؛ چنان چه او شاهد رفتارهای خشونت بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این گونه رفتار را فرامی گیرد. بنابراین فرزندان از طریق مشاهده، رفتارهای والدین را می آموزند.

بر این نکته می توان تأکید کرد که فرزندان با چشمان خود می آموزند؛ یعنی آن چه را مشاهده می کنند، یاد می گیرند؛ حتی اگر آن رفتار به طور مستقیم در مورد خود آن ها صورت نگیرد.

۲. فرزندان ناکام پرخاشگر می شوند

ناکامی یکی از مسائلی است که به پرخاشگری می انجامد. وقتی فرزند شما به هدف خود دست نیابد و ناکام شود، یکی از رفتارهایی که از او سر می زند پرخاشگری است.

۳. اضطراب و پرخاشگری

بچه های مضطرب نمی توانند آرام باشند. آن ها رفتارهایی پرخاشگرانه از خود بروز می دهند؛ البته بلافاصله پشیمان می شوند و از والدین خود عذرخواهی می کنند. اگر از فرزند مضطرب بپرسیم که چرا پرخاش می کنی و عصبانی هستی؛ خواهد گفت نمی دانم.؛ یا خواهد گفت دست خودم نیست.

۴. پرخاشگری، نشانه ای از تضادهای درونی

گاهی فرزندان در دوگانگی و تضادهای درونی قرار می گیرند. یا بهتر بگوییم، گاهی بر سر دو راهی هایی گیر می کنند و نمی دانند کدام راه را انتخاب کنند؛ و این حالت آن ها را دچار تعارض، اضطراب و خشم می کند.

مثلاً کودکی که دوست دارد نزد مادرش در منزل بماند و از طرفی وقتی می بیند تمام کودکان به مدرسه می روند، همزمان تمایل به مدرسه رفتن نیز دارد، دچار دوگانگی می شود. به کودکان خود کمک کنیم که در دو راهی های زندگی، مدتی طولانی قرار نگیرند. آن ها بایستی به سرعت و با دقت درست ترین کار را انجام دهند.

۵. پرخاشگری و افسردگی

پرخاشگری و کج خلقی در فرزندان چنان چه با علامت های دیگر همراه باشد، می تواند نشانه ای از افسردگی باشد که در این صورت لازم است شرایط زندگی کودک تمام و کمال مورد بررسی قرار گیرد.

۶. پرخاشگری؛ بیماری ها؛ مصرف دارو

بعضی از بیماری ها به مصرف دارو نیاز دارد و ممکن است از عوارض جانبی داروها کج خلقی و رفتارهایی باشد که خشونت را بر می انگیزند.

۷. خشونت و مدرسه

گاهی کودکان در مدرسه قربانی خشونت می شوند؛ و این قربانی شدن باعث می شود که خود آن ها نیز عامل خشونت شوند

عواملی که به خشونت در مدرسه می انجامند، عبارت اند از:

وقتی دانش آموزی توسط دانش آموزان دیگر مورد تمسخر قرار گیرد.

وقتی دانش آموزی توسط دانش آموزان دیگر کتک بخورد و قادر به دفاع از خود نباشد.

وقتی دانش آموزی همیشه از مشاجرات فرار می کند و حتی در مواقعی به گریه متوسل می شود.

وقتی دانش آموزی مرتب اشیا، وسایل و پول خود را گم می کند.

وقتی دانش آموزی از لحاظ ظاهری (پارگی لباس و یا نامناسب بودن آن) مورد تمسخر قرار می گیرد.

خجالتی بودن و سکوت مکرر در کلاس.

افت تحصیلی، افسردگی و ناراحت بودن.

این عوامل دانش آموزی را قربانی خشونت دیگران می کند و خود کودک نیز عامل خشونت می شود و رفتارهای پرخاشگرانه از او سر خواهد زد.

خشونت و مدرسه

درمان پرخاشگری در فرزندان (با فرزند پرخاشگر چگونه رفتار کنیم )

برای درمان پرخاشگری در فرزندان اولین گام این است که نوع پرخاشگری آن ها و علت آن را براساس توضیحاتی که ارائه شد شناسایی کنیم؛ و پرخاشگری را به صورت موردی برطرف نماییم.

در مورد فرزند پرخاشگری که الگو پذیری عامل این گونه رفتار او بوده، باید روی الگوی او کار کرد و راه های دیگری جز پرخاشگری را به آن الگو آموخت.

اگر پرخاشگری در اثر ناکامی به وجود آمده باشد، بایستی فرزندان ناکام را در رسیدن به اهداف مطلوب و دوست داشتنی کمک کنیم.

در مواردی که علت پرخاشگری اضطراب است، باید از نگرانی درونی و اضطراب فرزند ان مطلع شویم، ورزش کردن برای این فرزندان بسیار مۆثر است و باعث تخلیه هیجانی می شود.

در کشمکش های درونی بایستی فرزندان را از حالت دوگانگی خارج ساخت. کمک به آن ها در تصمیم گیری، باعث می شود که بیاموزند به حالت های دوگانه درونی خود پایان بخشند.

در پاره ای از موارد، فرزندان افسرده پرخاشگری شدیدی از خود نشان می دهد. در این میان لازم است به این نکته پی ببریم که او چه چیز دوست داشتنی را از دست داده و چگونه می شود مورد از دست رفته را برای او جبران کنیم.

در مورد پرخاشگری، شیطنت و مصرف دارو بایستی حتماً با پزشک متخصص ارتباط داشته باشیم تا فرزند ان از نزدیک مورد معاینه قرار گیرد.

هنگامی که فرزندتان قربانی خشونت در مدرسه شده است، بایستی با مسئولان مدرسه صحبت کنیم و لازم است که ایشان طبق قانون و مقررات خاص با فرزندان خشونت گرا برخورد کنند؛ و نیز فرزندانی را که قربانی خشونت شده اند براساس رفتارهای خوبشان مورد تشویق و تأیید قرار دهند.

چنان چه نوع پرخاشگری فرزند خصمانه است، بایستی او را از آزار و اذیت کردن دور کنیم تا مجبور نباشد برای تلافی و انتقام، افراد دیگر را اذیت کند؛ و اگر پرخاشگری از نوع وسیله ای است، بایستی راه های دیگری را جهت مطرح کردن فرزند بر گزینیم تا او ناچار نباشد از روش خشونت برای جلب توجه استفاده کند.
مطالب مرتبط

 



:: بازدید از این مطلب : 930
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
دمای ایده آل برای اتاق خواب کودک، 68 درجه فارنهایت(20 درجه سانتی گراد) است. قبل از خواب کودک، قبل از این که یک پتوی دیگری روی او بیاندازید، دمای بدن او را چک کنید.

دمای ایده آل برای اتاق خواب کودک، 68 درجه فارنهایت(20 درجه سانتی گراد) است. قبل از خواب کودک، قبل از این که یک پتوی دیگری روی او بیاندازید، دمای بدن او را چک کنید. دستتان را بر پشت یا پشت گردن کودک قرار دهید، اگر دیدید که عرق کرد، زمان آن است که یک لایه از لباس‌های او را کم کنید.

زمستان، دمای هوا کاهش می‌یابد و باران و برف آغاز می‌شود. هر چه سرمای هوا بیشتر می‌شود، کودک به مراقبت بیشتری احتیاج دارد. در این شرایط چگونه باید کودک را بخوابانیم؟ چه لباس‌هایی باید به تنش کنیم؟

راحتی کودک، گرمای بیش از حد نیست

ما در زمستان برای محافظت از سرما، لباس‌های بیشتری به تن می‌کنیم. تعدادی از ما این کار را حتی با کودکان خود نیز می‌کنیم زیرا نمی‌خواهیم در طول شب، سردشان شود. اما باید بدانید که گرمای زیاد در طول شب موجب بدخوابی کودک می‌شود. حتما برای شما هم پیش آمده که شب‌ها به دلیل گرمای زیاد، در حالی حه عرق کرده‌اید، از خواب بیدار می‌شوید یا زمانی که اتاق سرد است، لباس زیادی به تن می‌کنید و به زیر پتو می‌روید. درست است که در آن زمان اتاق سرد است اما هنگامی که با لباس زیاد به زیر پتو می روید، نیمه‌های شب گرمتان می‌شود. این مورد برای کودکتان هم صدق می‌کند. بنابراین بهتر است همیشه قبل از خواب مقداری درجه شوفاژ یا بخاری خود را کاهش دهید.

برای نوزادانی که قنداق می شوند، من لباس‌های سبک را پیشنهاد می‌کنم. اگر می‌خواهید لباس آستین بلند به تن‌اش کنید، از سبک بودن آن مطمئن شوید. کودک نباید در طول خواب گرمش شود. اگر قنداق او از پارچه‌ای با جنس سنگین تهیه شده، بهتر است از پوشاندن لباسی دیگر خودداری و تنها جوراب به پایش کنید. قنداق را طوری ببندید که نه خیلی تنگ باشد و نه خیلی گشاد. تنها فضایی به او دهید تا بتواند پاهایش را به آسانی تکان دهد.

حتی برای کودکانی که از قنداق استفاده نمی‌کنند نیز همین توصیه‌ها را به کار گیرید.

چگونه مطمئن شوم که کودک گرمش نیست؟

دمای ایده آل برای اتاق خواب کودک، 68 درجه فارنهایت(20 درجه سانتی گراد) است. قبل از خواب کودک، قبل از این که یک پتوی دیگری روی او بیاندازید، دمای بدن او را چک کنید. دستتان را بر پشت یا پشت گردن کودک قرار دهید، اگر دیدید که عرق کرد، زمان آن است که یک لایه از لباس‌های او را کم کنید تا در طول شب، گرمش نشود. اما اگر دمای بدن او پایین و پوستش سرد است، یک لباس سبک دیگر به تنش کنید.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 901
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
البته بعضی دارو ها را باید مادران شیر ده بخورند و پرهیزهای جدی غذایی داشته باشد تا شیری به طفل بدهد که خاصیت درمانی هم داشته باشد.

درمان اطفال بجهت سن و سال، مقاومت در برابر خوردن دارو و احساسات شدید عاطفی مادر در خوراندن دارو باعث ایجاد شرایط خاصی می کند که به همین دلیل درمان های متداول برای بزرگسالان باید تعدیل شود و مقدار آن کم اما غلظت آن بالا باشد تا اثر کند و حتما به مقدار کافی و با روش سُرَنگ در دهانشان تزریق شود تا سریع تر قورت داده و بهبود یابند.

البته بعضی دارو ها را باید مادران شیر ده بخورند و پرهیزهای جدی غذایی داشته باشد تا شیری به طفل بدهد که خاصیت درمانی هم داشته باشد. هر مقدار که سن و وزن طفل بالاتر باشد میزان داروهای زیر بیشتر بشود.

البته با تغییر میزان داروهای زیر این نسخه کاملا برای بزرگسالان هم قابل اجراست و بسیار موثر بوده و به تازگی پودری گیاهی متشکل از 10 نوع بذر لعاب دار و پاک کننده اخلاط درست کرده ایم که برای آسم و برطرف کردن خلط و عفونت های گلو و سینه مناسب است و فقط کافی است دو قاشق چایخوری از آن را در آب جوش ریخته و بعد از ده دقیقه بهمراه آن لعاب قوی میل شود. در صورت تمایل برای ارسال این دارو با بنده صادق عطار تماس بگیرید.

اما درمان هایی که برای تقویت بدن و از بین بردن چرک و عفونت گلو و جلوگیری از سرفه  و خلط مفیدند:


1.هر روز دو تا سه حبه  سیر  تازه را خوب له کرده و چند قطره عرق کاسنی و شاهتره روی آن بریزید و دوباره خوب هم بزنید بعد آب این مخلوط را به اندازه 10 تا 15 سی سی صبح ها با سرنگ در دهان کودک تزریق کنید.

2.یک قاشق چای خوری "به دانه " تازه یا خشک را در یک لیوان آب جوش بریزید  و روی لیوان را با چیزی مثل استکان بپوشانید تا حرارت داخل لیوان لعاب به دانه را بوجود آورد می توانید در همین زمان به مقدار خیلی کم  "کتیرای خوراکی " به آن اضافه کنید و بعد از چند دقیقه کمی  "عسل طبیعی " و چند قطره آبلیمو هم به آن افزوده به طوری که این مایع را با سرنگ بتوانید در دهان طفل به راحتی تزریق کنید. 20 سی سی صبح و عصر و شب حداقل داده شود.

3.مقداری  "جو کامل " یا  "جو دوسر(یولاف) " را در آب پخته و چند دانه  "عناب " و نصف همان مقدار  "سپستان " در آن ریخته و به مقدت نیم ساعت جوشانده شوند بعد شعله را خاموش کرده و مقداری  "پر سیاوشان " اضافه کنید... کمی صبر کنید و در سه نوبت و هر نوبت 20 تا 30 سی سی از این معجون را با نبات یا ترنجبین و یا شکر سرخ شیرین کرده به کودک بدهید.

4.اگر  "تب " ندارد مقداری  "روغن بادام تلخ " را در قاشق بزرگی گرم کرده و پیشانی، اطراف چشم و دماغ، گونه ها، گلو و تمام سینه را به آرامی چرب کرده و ماساژ دهید بعد پارچه گرمی را مرتب روی محل های چرب شده قرار دهید تا کمی گرم بماند... در نهایت اگر سرفه دارد و روی سینه را چرب کرده اید مقداری پنبه روی آن بگذارید و لباس را روی آن بپوشانید.

5.مقداری  "عصاره شیرین بیان " به اندازه نصف قاشق چای خوری در نیم لیوان آب جوش حل کرده و در طول شبانه روز مخصوصا صبح ها 10 سی سی از آن را قبل از شیر دهی یا غذا و صبحانه داده و شب ها هم 10 تا 20 سی سی داده شود.

سعی کنید در سبد غذایی خود مقدار قابل ملاحظه ای سیر و پیاز بکار ببرید تا کودک هم از این رژیم صحیح غذایی بهره مند شود.

به کودک هم هیچ گونه چیپس، پفک، سوسیس، کالباس و مواد غذایی دارای نگهدارنده های طولانی مدت نداده نشود.

این مقادیر با کم بودن یا زیاد بودن سن شیر خوار یا کودک شما تفاوت می کنند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 912
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
اگر تعداد کتاب‌هایی که در اتاق کودک‌تان قرار دارد، کمتر از تعداد کفش‌هایش است، نباید انتظار داشته باشید کودک‌تان کتابخوان بار بیاید.

کارشناسان آموزشی می‌گویند بچه‌هایی که در سال‌های قبل از مدرسه با کتاب پیوندی عمیق دارند، در دوران تحصیل‌شان موفق‌تر می‌شوند و در بزرگسالی هم کاغذ و کتاب را از خود جدا نمی‌کنند. اما بار آوردن یک کودک کتابخوان، چندان هم ساده نیست. اگر از راهش نروید، احتمال اینکه فرزندتان به بازی‌های رایانه‌ای و عروسک‌هایش بیشتر از یار مهربان دل ببندد کم نیست. می‌دانیم از میان هزاران کتابی که پیش چشم‌تان قرار دارند، حتی با وجود تقسیم‌بندی‌هایی که ناشران پشت جلد آثارشان درج می‌کنند، انتخاب مناسب‌ترین گزینه کار ساده‌ای نیست. پس از دایره‌المعارف ما کمک بگیرید تا هم بهترین را انتخاب کنید و هم به بهترین شیوه کودک‌تان را با آن پیوند بدهید.

صفر تا دو سالگی

- به تصویر بیشتر از کلمات علاقه دارد.

- بیشتر از آنکه منتظر شنیدن قصه باشد، دوست دارد با کتاب به‌عنوان یک وسیله بازی سرگرم شود.

- تصاویر رنگی از حیوانات و آدم‌ها می‌تواند چند دقیقه او را خیره کند.

- بی‌آنکه نسبت به عملش آگاهی زیادی داشته باشد، از والدینش برای وقت گذراندن با کتاب تقلید می‌کند.

با کلمات بازی کنید

انتظار نداشته باشید کودک‌تان در این سن با تمام هوش و حواسش پای قصه شما بنشیند. حدود یک‌سالگی، فرزندتان به تصاویر بیشتر از قصه‌ها علاقه دارد؛ پس کتاب‌هایی که تصاویر بزرگ را در یک یا چند کلمه توضیح داده‌اند برایش تهیه کنید. با عبور از یک سالگی، میل فرزندتان به داستان شنیدن هم بیشتر می‌شود، به همین دلیل تا قبل از دو سالگی می‌توانید کتاب‌های ساده‌ای که در آنها شعرهای دو- سه بیتی برای هر تصویر نوشته شده را برایش بخوانید اما فراموش نکنید که حتی در این دوره هم تصویر، حرف اول را می‌زند و اگر ظاهر کتاب دلخواه فرزندتان نباشد، به شعرهایش هم توجه زیادی نمی‌کند.

سراغ کتاب‌های کاغذی نروید

بهتر است تا قبل از یک سالگی، کتاب‌های غیرکاغذی در اختیار فرزندتان بگذارید تا با آنها سرگرم شود و حتی ناآگاهانه با کتاب انس بگیرد. بازی او با کتاب‌های کاغذی ممکن است به بریدن دستش و فاصله گرفتن از کتاب منجر شود. گذشته از این ورق زدن کتاب‌های پارچه‌ای و پلاستیکی برای کوچولوی شما آسان‌تر خواهد بود و به همین دلیل زمان طولانی‌تری را برای وقت گذراندن با کتاب صرف خواهد کرد.

کتاب به دست باشید

انتظار نداشته باشید کودک زیر دو سال شما عاشق کتاب و کتاب خواندن باشد. او در این سن بیشتر از شما تقلید می‌کند و وقتی شما را کتاب به دست می‌بیند، برای شبیه‌سازی رفتارهای‌تان تلاش می‌کند. پس اگر دوست دارید فرزندتان در آینده کتابخوان شود، از همان روزهای اول ارزش کتاب خواندن را نه با حرف، بلکه با رفتارتان به او نشان داده و او را به سرگرم شدن با کتاب عادت دهید.

خط و مرز نکشید

برای کتاب خواندن، قانون و قاعده نچینید و زمان دقیقی را برای کتاب خواندن انتخاب نکنید. صبح، ظهر یا شب مهم نیست و یک کتاب یا دو کتاب اهمیتی ندارد. زمان مناسب کتابخوانی، همان وقتی است که کودک‌تان به شنیدن روخوانی شما رغبت دارد و میزان مناسب کتاب برای یک وعده، همان اندازه‌ای است که کودک‌تان به شنیدن داستانش راغب است. هرگز فرزندتان را به شنیدن داستان مجبور نکنید و وقتی می‌بینید لذتی از ادامه دادن نمی‌برد، خواندن را تمام کنید.

چی بخوانم؟

تا پایان یک سالگی، بیشتر از آنکه کتاب خواندن برای فرزندتان لذت‌بخش باشد، به خود شما کمک می‌کند. این روزها در اغلب داروخانه‌ها می‌توانید کتاب‌هایی را پیدا کنید که ماه‌به‌ماه بعد از تولد فرزندتان را رمزگشایی کرده‌اند و به سؤالات و ابهام‌های رایج مادرانی مثل شما پاسخ داده‌اند. کتاب‌های پارچه‌ای و پلاستیکی در این روزها می‌توانند هم‌بازی خوبی برای فرزندتان باشند و تا پایان دو سالگی می‌توانید با خواندن لالایی‌ها و کتاب‌های کوتاه و آهنگینی مثل «جمجمک برگ خزون» نوشته «ثمین باغچه‌بان» و ... فرزندتان را با دنیای شعر،موسیقی و ادبیات آشنا کنید.

دو تا چهار سالگی

- با کتاب به‌عنوان اسباب‌بازی، بازی می‌کند و هنوز نمی‌داند در کتاب‌هایش قصه‌ها جا خوش کرده‌اند.

-  او با کتاب و قصه عجین شده اما هنوز نمی‌داند صفحه‌های کتاب، کلمات و داستان‌ها را در خود جا داده‌اند.

- از دیدن تصاویر کتاب لذت می‌برد اما هنوز نمی‌داند این شکل‌ها ماجرای کتاب را شرح می‌دهند.

-  وانمود می‌کند با مداد یا خودکار می‌نویسد.

سراغ داستان‌های آهنگین بروید

بچه‌های مهدکودکی عاشق شنیدن داستان‌ها در قالب شعر هستند گرچه هنوز عاشق دیدن تصاویرند اما منتظر شنیدن قصه تصویرهایی که می‌بینند هم هستند. اگر فرزندی دو تا چهار ساله دارید، کتاب‌هایی که نوشته کم و آهنگین دارند را برایش انتخاب کنید و سراغ داستان‌هایی بروید که حدس زدن روال و پایان‌شان دشوار نیست. بچه‌ها در این سنین دوست دارند تصاویر کتاب را مشاهده کنند تا شخصیت‌ها و فضای داستان را در ذهن‌شان بهتر تجسم کنند. آنها وقتی قصه‌ها را در قالب شعر می‌شنوند، بهتر آنها را به خاطر می‌سپارند و حتی در خواندن کتاب همراه شما می‌شوند.

در هر گوشه خانه، کتابخانه بگذارید

همه بچه‌ها به‌راحتی با حمام کردن کنار نمی‌آیند و برخی‌ هم میانه‌ای با کتاب ندارند. اگر شما این دو فعالیت را با هم انجام دهید، قطعا هر دو موقعیت را برای فرزندتان لذت‌بخش می‌کنید. چند کتاب ضد‌آب که می‌توانید با خود به حمام ببرید را تهیه کنید. کتاب‌های حمام باید متن کم و تصویر زیاد داشته باشند و تعداد صفحات‌شان هم انگشت‌شمار باشند. فرزند شما می‌تواند درحالی‌که در وان نشسته از مشاهده تصاویر آن کتاب‌ها و شنیدن داستان‌های‌شان لذت ببرد. از هر راهی که فرزندتان را به کتاب پیوند می‌زند کمک بگیرید. انتخاب کتاب‌هایی که در موقعیت‌های متفاوت فرزندتان می‌تواند از آنها استفاده کند، بهترین راه برای کتاب‌دوست کردن اوست. خرید کتاب‌های مخصوص حمام، کتاب‌های در قطع بزرگ برای لحظاتی که لم داده، کتاب‌هایی که داستان‌شان را باید خود کودک رنگ‌آمیزی کند و ... به شما در کتابخوان کردن فرزندتان کمک خواهد کرد.

با او شریک شوید

داستان‌ها را برای کودک‌تان بخوانید و بعد از او بخواهید جمله‌ها را تکرار کند یا اینکه داستان را بعد از تمام شدن با کمک شما روایت کند. به عبارت دیگر، چند جمله را شما بگویید و به فرزندتان کمک کنید چند کلمه‌ای را خودش به زبان بیاورد و در فرآیند کتاب خواندن مشارکت کند.

به او فرصت دهید

فرزندتان هنوز هم تنها زیر بار توجه به کتاب‌های مصوری که متن کمی دارند می‌رود و میلی به قصه شنیدن ندارد؟ نگران نشوید! گر چاره پیوند زدن فرزندتان به کتاب، استفاده از تصویر است، از همین راه کمک بگیرید و به مرور دامنه موضوع کتاب‌های‌تان را گسترده‌تر کنید و بعد از گذشت کمی زمان، سراغ کتاب‌هایی بروید که در کنار تصویر از واژه‌ها هم کمک گرفته‌اند.

کودک‌تان را بازی دهید

شاید بی‌میلی فرزندتان به کتاب، از اشتباه شما در انتخاب گزینه‌های مناسب ناشی شود. اگر زیر بار داستان شنیدن نمی‌رود، محتوای متفاوتی را برای خواندن انتخاب کنید، لحن‌تان را عوض کنید، با خودش به شهرکتاب بروید، از تصاویر برای خوشایند کردن داستان کمک بگیرید و کتاب مصور بخرید یا با مشارکت او داستان را به شکل یک نمایشنامه بازی کنید تا دلگرم شود.

اشکالی ندارد، تکرار کنید

بچه‌ها عاشق تکرار هستند. آنها وقتی از یک سی‌دی خوش‌شان می‌آید، هر روز تماشایش می‌کنند و وقتی داستان یک کتاب جذب‌شان می‌کند، دوست دارند هر لحظه آن را بشنوند. اشکالی ندارد! در برابر این خواسته کودک‌تان مقاومت نکنید و هر چند بار که می‌خواهد کتاب را برایش بخوانید. این تکرار کمک می‌کند فرزندتان داستان را از بر کند.

چی بخوانم؟

ماجراهای کیتی، قصه‌های می‌می‌نی و کتاب‌های کوتاه و شعرگونه‌ای از این دست، هنوز می‌تواند همراه فرزند شما باشد. کودک شما از سه سالگی می‌تواند روایت داستانی را درک کند؛ به همین دلیل قصه‌های احمد شاملو که با تصویرگری زیبایی چاپ شده‌اند گزینه مناسبی برای‌تان خواهد بود. قصه «پریا» و « قصه دخترای ننه دریا» پیشنهاد ما به شماست.

چهار تا شش سالگی

- برای بازگو کردن داستان، باید تصویر‌های هر صفحه را ببیند.

- بعضی حروف الفبا و کلمات را می‌شناسد و آنها را در صفحات تشخیص می‌دهد.

- داستان کتاب‌ها را به خاطر می‌سپارد و مدام از شما می‌خواهد یک کتاب تکراری را برایش بخوانید.

- عاشق داستان‌های عجیب و خنده‌دار است و دوست دارد در صدا و شیوه روایت خواننده هم عجیب بودن و حتی مسخرگی رفتار بعضی شخصیت‌ها را احساس کند.

با هم بازی کنید

داستانی را انتخاب کنید که فرزندتان بتواند در جریان آن مشارکت کند. بچه‌ها در سنین پیش‌دبستانی دوست دارند هنگام کتاب خواندن شما نقش فعال‌تری بازی کنند.

سراغ علایقش بروید

کتاب را براساس علایق فرزندتان انتخاب کنید. اگر او عاشق ماشین است، داستانی را برایش بخوانید که ماشین‌ها شخصیت‌های اصلی‌اش هستند و اگر با حیوانات خوب ارتباط برقرار می‌کند، سراغ گزینه‌هایی بروید که داستانی را در جنگل و باغ‌وحش روایت می‌کند. کودکی که تختخوابش «کیتی» است، قطعا از شنیدن داستان‌های مربوط به این عروسک لذت زیادی می‌برد.

هم آموزش دهید و هم لذت ببرید

گفتیم که بچه‌ها در این سن به توانایی‌شان در بازشناسی کلمات افتخار می‌کنند. پس به او در شناخت واژه‌ها و گسترش دایره آموخته‌هایش کمک کنید تا از توجه کردن به متن کتاب لذت بیشتری ببرد و شریک شما در خواندن شود.

پرتوقع نباشید

می‌دانیم دوست دارید از همان سال‌های اول، فرزندتان را به جمع فرهیخته‌ها وارد کنید و او را با ادبیات فاخر پیوند بزنید اما مراقب باشید میل‌تان به ادب‌دوست شدن فرزندتان او را دلزده و سردرگم نکند. به همین دلیل نباید سراغ کتاب‌هایی که متن ثقیلی دارند بروید و برای کودک چهار ساله، افسانه رستم و سهراب را به روایت خود فردوسی بخوانید. اگر می‌خواهید فرزندتان مثنوی‌خوان شود، اول با بازنویسی‌هایی که از داستان‌های مثنوی شده شروع کنید و پس از تمام کردن این داستان‌ها و زمانی که سن فرزندتان کمی بیشتر شد، اشعار مولانا را برایش بخوانید. مهم نیست آنچه برای فرزندتان می‌خوانید چقدر ارزشمند باشد، مهم این است که کودک‌تان توانایی درک شنیده‌هایش و دل‌بستن به آنها را داشته باشد.

چی بخوانم؟

فرزند شما آرام‌آرام با قصه‌های طولانی‌تر کنار می‌آید. «قصه‌های من و بابام»، داستان‌های کوتاه و بامزه‌ای هستند که همراه تصویرگری جذاب می‌توانند کودک‌تان را برای دقایقی بخندانند و سرگرم کنند.

شش تا هشت سالگی

- با کمی اشتباه کتاب‌هایش را می‌خواند اما با رسیدن به کلمات تازه مکث می‌کند و اغلب باتوجه به معنای کلی متن آنها را حدس می‌زند.

-  از تصاویر برای حدس زدن داستان و تشخیص معنای واژه‌ها کمک می‌گیرد.

- می‌تواند به سؤال‌های تازه در مورد داستان پاسخ دهد.

- از خواندن کتاب‌های تازه و کشف جملات جدید لذت می‌برد.

موزه را به خانه بیاورید

با فرزندتان از موزه، حیات‌وحش و آثار تاریخی بازدید کنید و از کتابفروشی این مجموعه‌ها، کتابی در مورد تاریخچه آنها یا داستان‌هایی که در آنها اتفاق افتاده، بخرید. گوش دادن به کتابی که فرزندتان شاهد ماجرایش بوده یا از مکانی که در آن داستان اتفاق افتاده بازدید کرده، می‌تواند برایش جذاب باشد.

بازیگر شوید

وقتی داستان‌ها را براساس اتفاق‌هایی که در آنها افتاده می‌خوانید، صدای‌تان را بالا و پایین می‌برید یا لحن خندان و عصبانی به خود می‌گیرید، به فرزندتان لذت بیشتری از گوش کردن به روایت‌های کتاب تزریق می‌کنید. کتاب را تنها برای فرزندتان روخوانی نکنید؛ جای هر شخصیت داستان بنشینید و صدایی که فکر می‌کنید به آن شخصیت می‌خورد را به خود بگیرید و چهره‌تان را براساس دیالوگ‌ها و رفتارهای
او تغییر دهید؛ خندان، گریان، مغرور، متواضع و... بچه‌ها عاشق دیدن چهره‌های خنده‌دار و عجیب هستند و از گوش‌دادن به صداهای بامزه لذت می‌برند.

کتاب صوتی بسازید

داستان‌های شنیدنی، گاهی حتی بیشتر از کتاب‌های مصور می‌توانند فرزند شما را پای خود بنشانند. برای فرزندتان سی‌دی‌هایی از داستان‌های ماندگار صوتی تهیه کنید و در اتومبیل و خانه آنها را برایش پخش کنید. اگر هم ذخیره داستان‌های‌تان تمام شد، صدای خودتان را ضبط کنید و یک داستان صوتی بسازید تا زمانی که سرتان شلوغ است، فرزندتان بدون اصرار به کتاب خواندن به آنها گوش کند.

یکنواختی ممنوع

حالا که فرزندتان توانایی خواندن را پیدا کرده، باید تنوع کتاب را در کتابخانه‌اش برقرار کنید. قرار داشتن کتاب‌های متنوع در کتابخانه فرزند شما، این امکان را به او می‌دهد که در هر روز برحسب حال و هوایش کتابی را برای خواندن انتخاب کند. اگر نمی‌خواهید هزینه زیادی رابرای کتاب خریدن بپردازید، می‌توانید در خیابان انقلاب کتاب‌های دست دوم زیادی را پیدا کنید که قیمت‌شان پایین است اما ارزش خواندن دارند.

چی بخوانم؟

کودک شما حالا با قصه بیشتر از شعر کنار می‌آید. «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» که همراه کودکی خود ما بودند، هنوز هم برای بچه‌ها جذاب هستند. گذشته از این می‌توانید بازنویسی‌هایی را از داستان‌های شاهنامه برای فرزندتان تهیه کنید که با تصویرگری کودکانه روایت شده‌اند.

اگر نمی‌خواهید دل‌زده شود

کتاب خواندن برای بچه‌ها باید‌هایی دارد که در این صفحات آنها را با شما در میان گذاشته‌ایم. اما گذشته از این موارد، نباید‌هایی هم هست که باید  از آنها فاصله بگیرید. اگر دوست دارید فرزندتان کتاب‌دوست بار بیاید، نباید او را به زور پای کتابخوانی‌تان بنشانید، نباید وقتی آرزوی هدیه گرفتن یک عروسک مو فرفری را دارد، تنها به او کتاب هدیه دهید و نباید در روزهایی که قصد تفریح دارد، تنها او را به کتاب فروشی بروید؛ خلاصه اینکه، نباید زیاده روی کنید.


میان‌بر بزنید!

حواس‌تان به خودتان باشد

وقتی فرزندتان از سر رفتن حوصله‌اش حرف می‌زند، چه برخوردی با او می‌کنید؟ آیا به کتاب خواندن تشویقش می‌کنید یا برای رفتن به اولین مرکز خریدی که نزدیک خانه‌تان است، حاضر می‌شوید؟ فرزند شما اغلب ساعات روزش را با ایده‌های شما می‌گذراند. پس اگر دوست دارید سبک خاصی از زندگی برایش عادت شود، به توصیه‌هایی که خودتان می‌کنید توجه کنید و در زندگی هر روزه‌تان آن نکات را رعایت کنید.

سخت نگیرید

درست است که در جریان کتاب خواندن، دایره لغات فرزندتان گسترده‌تر می‌شود و مفاهیم تازه را یاد می‌گیرد اما مراقب باشید در انتقال این دانش‌ها به فرزندتان زیاده‌روی نکنید. او باید در سنی باشد که قدرت درک آنچه می‌شنود را داشته باشد. اگر لغات تازه یا مفاهیم ناآشنا در همه صفحات کتابی که برای فرزندتان می‌خوانید بارها و بارها تکرار شده، بدانید کتاب مناسبی را انتخاب نکرده‌اید. چراکه اگر تعداد این واژه‌ها و مفاهیم مبهم زیاد شود، گوش کردن به داستان جذابیتش را برای فرزندتان از دست می‌دهد.

نگران نشوید

از اینکه فرزندتان داستان‌های کتاب‌ها را شبیه‌سازی کرده و آنها را به بازی‌هایش وارد می‌کند، نگران نشوید. حتی اگر یک روز اشتباه یکی از شخصیت‌های قصه را انجام داد و خودش را جای او جا زد هم نگرانی به دل‌تان راه ندهید. فرزند شما در صورت بروز دادن این نشانه‌ها به شما می‌گوید تخیل قوی پیدا کرده، مفهوم داستان را درک می‌کند و می‌تواند خود را در موقعیت‌های مختلف در نظر بگیرد. از بازی‌های خلاقانه فرزندتان و رؤیابافی‌هایش نترسید و حتی گاهی با او در این ماجراها شریک شوید.

بگذارید با خیالش تنها باشد

اگر می‌خواهید داستان خاصی در ذهن کودک‌تان بنشیند، بعد از چند بار خواندنش می‌توانید به عنوان یک بازی از آن داستان استفاده کنید. بچه‌ها عاشق بازی هستند و وقتی قرار باشد نقش آشنایی که هر روز در کتاب برای‌شان خوانده‌اید را برعهده بگیرند، بیشتر هیجان‌زده می‌شوند. از طرف دیگر اگر کودک‌تان رفتار اشتباهی را نشان می‌دهد، می‌توانید از کتاب‌های بسیاری که مشکلات مختلف بچه‌ها را در قالب شعر و داستان طرح کرده‌اند کمک بگیرید و با قراردادن فرزندتان در نقش شخصیت اصلی داستان، هم فرصت کمی شیطنت را برایش فراهم کنید و هم در پایان نمایش از او بخواهید رفتار درست نشان دهد تا انگیزه‌اش برای تکرار آن رفتار در زندگی واقعی هم بیشتر شود.

شیمو بخوانید

اگر فرزندتان دو تا چهار ساله است، پیشنهاد می‌کنیم قصه‌های شیمو را برایش بخوانید؛ داستان‌های کوتاهی که در قالب شعر روایت شده‌اند و در هر کدام از کتاب‌ها، درسی تازه را به فرزندتان می‌دهد.

مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 921
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
" دست نزن عزیزم" بسه دیگه! مگه نمی گم نکن! یکی از آن روزهای وحشتناکی را در نظر بگیرید که ترفندهایتان بی اثر مانده و کودکِ شما هر آتشی دلش می خواسته سوزانده است.

دست زدن به وسایل
یکی از آن روزهای وحشتناکی را در نظر بگیرید که ترفندهایتان که به طور معمول موثر واقع می شد، بی اثر مانده و کودک نوپای شما هر آتشی دلش می خواسته سوزانده است. و هر چه می گویید " بسه دیگه! مگه نمی گم نکن! " گوشش بدهکار نیست. در نهایت از کوره در می روید و صدایتان را بلند می کنید و البته کو گوش شنوا؟! اما از دید کودک ،او با شیطنت های خود موفق شده ، توجه والدینش را جلب کند و برای وی راه جلب توجه ( مثبت یا منفی) مهم نیست .ممکن است گاهی اوقات به خودتان افتخار کنید که خونسردی خود را حفظ کرده و حتی داد و فریاد هم به ذهنتان خطور نمی کند و فقط می گویید " دست نزن عزیزم" اما باز هم گوش شنوایی در کار نیست. پس چه باید کرد؟

وقتی کودک مرتکب خطایی شد چگونه باید با او حرف زد؟ برای این که بتوان کودک را به سمت رفتار مناسب سوق داد، باید برخورد صحیح با کودکان را یاد گرفت. هنگامی که قصد دارید با کودکتان صحبت کنید ، باید به نوع و چگونگی حرف زدنتان بیندیشید زیرا بچه ها به وضعیت، حرکات بدن، اضطراب، نگرانی، لحن و بلندی صدایتان هم توجه می کنند.

هنگام گفتگو با کودکان باید نقش بازی کنید، همه چیز را بزرگ جلوه داده و در مورد آن ها اغراق کنید. با اعتماد به نفس با او صحبت کنید . گاهی اوقات که خواسته شما و کودکتان با هم متفاوت است ، خود را سوم شخص خطاب کنید تا بتوانید مانع جنگی تمام عیار شوید مثلا بگویید" مامان می خواد دستاتو بشوره".

لحن قاطع

وقتی کودک مرتکب خطایی شد باید با لحنی قاطعانه با او صحبت کنید:
* داد و فریاد نکنید ولی در قبال رفتار بد با لحنی محکم صحبت کنید.

* خم شوید به اندازه ای که هم قد او شده و بلندی قامت شما ، بچه را نترساند و مستقیم به چشم هایش نگاه کنید ، چرا که اگر از بالا به او دستور بدهید، حرفتان را نادیده می گیرد.

* اگر کودک خواست رویش را برگرداند و برود، دست های او را بگیرید تا مستقیم به شما نگاه کند. به او بگویید" لطفا به من نگاه کن"

* نباید در لحن صدا و حرکات شما اثری از خشونت و تهدید باشد.

* با لحنی آرام ، قاطع و محکم صحبت کنید. بهتر است این لحن را با عصبانیت ، تهدید ومعامله اشتباه نگیرید. وقتی با این لحن با فرزندتان صحبت کنید، کوچک ترین تردیدی برایش باقی نمی ماند که راهی جز اطاعت ندارد زیرا آنان به سرعت متوجه نارضایتی شما می شوند.

* به آرامی، روشنی و با لحنی آمرانه به او بگویید چه کار خطایی انجام داده است: " اجازه نداری کسی رو بزنی و ازت می خوام که دیگه این کار رو تکرار نکنی"

* مودب باشید.اگر بچه در پاسخ به شما بر سرتان فریاد کشید، شما با صدای بلند جواب ندهید، وگرنه در این مسابقه هر دوی شما بازنده می شوید.

حرف زدن با لحنی قاطع به طرز معجزه آسایی موثر واقع می شود. بهتر است بدانید گاهی صدای آرام، قاطع و حرکات مطمئن شما برای انتقال پیام به کودک کافی است. زیرا به آنان این پیام را می دهد که خط قرمزهایی وجو دارند که او نمی تواند پا را از آن ها فراتر بگذارد. علاوه بر این ، بین رفتار بد کودک و شخصیتِ وی تفاوت قائل شوید و برچسبی به وی نزنید زیرا آن چه ناپسند است ، رفتار اوست نه خود او. مثلا به او نگویید بچه بد یا تنبل. وقتی شخصیت بچه را هدف قرار می دهید، او احساس بی ارزشی و پوچی می کند، خشمگین می شود و می ترسد اما هدف اصلی ما این نیست.

لحن تأیید
وقتی کودک خوش رفتار است از او تعریف کنید. آخرین باری که از فرزند خود تعریف و تمجید کرده اید چه زمانی بوده است؟ برای کودکان نوپا نیم ساعت آرام نشستن و شلوغ نکردن مدتی بسیار طولانی است و اگر این مدت از نظر شما کوتاه و بی اهمیت باشد و به همین دلیل هم از او تعریف نکنید ، احساس می کند به او بی توجهی کرده اید. پس باید چه کار کند تا توجه شما را جلب نماید؟ مثل این که بهتر است گریه برادر کوچک ترش را درآورد تا مادر به او توجه کند. توجه منفی از نظر کودک نوپا بهتر از بی توجهی است.

با تعریف و تمجید می توانید کودک را به سمت رفتار مناسب سوق دهید. در تعریف و تمجید از کودک ، حد و مرزی قائل نباشید. تعریف از او به خاطر رفتار خوب، او را پررو یا لوس نمی کند و کارِ خوب هم فقط شاخ غول شکستن نیست. بسیاری از والدین با خود می گویند، تا کودک سرگرم بازی است و خرابکاری نمی کند بهتر است به کارهایم برسم و به خاطر این رفتار از او تعریف نمی کنند.

وقتی از کودکتان تعریف می کنید، صدایتان باید بلند ، پرهیجان و حاکی از لذت و خرسندی باشد. حتی می توانید دست بزنید یا هورا بکشید. احساس خود را نیز بیان کنید:" آفرین پسر خوب! خیلی کارت رو خوب انجام دادی، کمک بزرگی به من کردی"
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 952
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
قدیم‌ها باور بر این بود که اگر خانم باردار به ماه گرفتگی نگاه کند لکه‌ای پوستی روی بدن خود یا فرزندش ایجاد می‌شود....

دکتر داوود لکستانی، متخصص کودکان: قدیم‌ها باور بر این بود که اگر خانم باردار به ماه گرفتگی نگاه کند لکه‌ای پوستی روی بدن خود یا فرزندش ایجاد می‌شود. هنوز تحقیقات چنین اثری را اثبات نکرده‌اند و این خرافه در بسیاری از کشور‌ها رنگی ندارد اما با وجود این هنوز برخی فرهنگ‌ها پدیده ماه‌گرفتگی و تاثیر آن بر زن باردار را جدی می‌گیرند و معتقدند ماه گرفتگی سبب ایجاد لکه‌ای بد شکل روی پوست کودک می‌شود که همان‌طور که گفته شد شواهد علمی این ادعا را پشتیبانی نمی‌کنند.

لکه‌های ماه‌گرفتگی بعد از تولد ممکن است به مرور کم‌رنگ، محو، پررنگ یا بزرگ شوند. این لکه‌ها انواع مختلفی دارند، آن‌ها را در رنگ‌های مختلف تشخیص می‌دهیم و از لحاظ بافتی ممکن است صاف یا برآمده باشند. تقریبا تمام لکه‌های مادرزادی از این قبیل بی‌خطر‌ند و دردی ندارند اما اگر شما یا فرزندتان از این لک‌ها دارید خوب است با متخصص پوست مشاوره‌ای داشته باشید تا از وضعیت آن اطمینان کامل کسب کنید.

بعضی از لک‌ها ناشی از ازدیاد رنگدانه‌های پوستی هستند و گروهی دیگر، از رگ‌های خونی در هم تنیده منشا گرفته‌اند. هنوز مشخص نيست چرا برخی بچه‌ها این لک‌ها را دارند و چرا خیلی‌ها آن را ندارند.

بیشتر پدرمادر‌ها با دیدن این لک‌ها روی پوست فرزندان‌شان نگران می‌شوند که مبادا خطری فرزندشان را تهدید کند. باید گفت اکثر این لکه‌ها بی‌خطرند و نیازی به درمان ندارند و با گذشت زمان خود به خود برطرف می‌شوند. گروهی دیگر از این لک‌ها را می‌توان به کمک جراحی از بین برد یا به کمک روش لیزردرمانی محو کرد.

اما این روش‌های درمانی دردناکند و ممکن است نتیجه موفقی نداشته باشند. به همین دلیل است که اکثر این لک‌ها درمان نمی‌شوند. گروه کوچکی از لک‌های ماه‌گرفتگی درمان فوری می‌طلبند چرا که گسترش آن‌ها سبب مشکلات تنفسی، شنوایی و حرکتی می‌شود. لک‌هایی هم که در اندام‌های داخلی شکل می‌گیرند باید هرچه سریع‌تر درمان شوند.

در هر صورت اگر فرزندتان دچار این لک است نگرانی خودتان را به او منتقل نکنید و اجازه ندهید واکنش‌های متعجب و بی‌مورد دیگران فرزندتان را سراسیمه کند. حتما هم به فرزندتان بیاموزید که این لک هیچ مشکلی ندارد یا با زبان کودکانه بگویید که خدا آنقدر تو را دوست داشته که این نشان را به تو داده. اگر لک بزرگ‌تر شد، خونریزی کرد یا درد گرفت حتما به متخصص پوست مراجعه کنید.

روشی برای پیشگیری از شکاف کام وجود دارد؟

شکاف کام یک نقص مادرزادی قابل درمان است. اگر در دوران بارداری دهان به‌خوبی شکل نگیرد، شکافی از ناحيه لب بالا تا حفره بینی بر جای می‌ماند. اگر چه می‌توان این مشکل را به کمک جراحی برطرف کرد اما کودک در دوران همراهی با این نقص قادر نیست به خوبی بخورد، بیاشامد، صحبت کند یا بشنود.

علم هنوز به علت ایجاد شکاف کام پی نبرده اما عوامل خطری برای ایجاد این نقص منتشر شده‌اند:

• مصرف برخی دارو‌ها در دوران بارداری

• مصرف نوشیدنی‌های غیرحلال و مواد مخدر در دوران بارداری

• سیگار کشیدن در دوران بارداری

• وجود سابقه شکاف کام در خانواده

علت ماه‌ گرفتگی کودک چیست؟

به همین دلیل در دوران بارداری ضمن پرهیز از دخانیات قبل از مصرف هرگونه دارویی با متخصص زنان معالج‌تان مشورت کنید و در تمام مراحل بارداری زیر نظر باشید تا وضعیت سلامت جنین‌تان را مو به مو بدانید.

اگر شخصی در خانواده شما یا همسرتان به این مشکل دچار بوده یا هست، بهتر است قبل از بارداری به متخصص مشاور ژنتیک مراجعه کنید. این متخصص برای‌تان مشخص می‌کند که با چه احتمالی امکان دارد فرزندی مبتلا به شکاف کام را به دنیا بیاورید.

شکاف کام به راحتی قابل تشخیص است و در برخی افراد داخل دهان قرار دارد اما باید بدانید که شکل شکاف چندان برای ما اهمیت ندارد. متخصصان بیشتر به محل شکاف دقت مي‌كنند. مثلا شکاف کوچکی که در قسمت نرم دهان است نسبت به شکاف بزرگی که به راحتی دیده می‌شود مشکل بزرگ‌تری را ایجاد می‌کند و بر قدرت تکلم کودک تاثیر می‌گذارد.

بیشتر شیرخواران درگیر شکاف کام با مشکل تغذیه‌ای دارند زیرا وضعیت موجود قدرت مکش مناسب را از آن‌ها می‌گیرد. گاهی در دوران بارداری متخصص زنان معالج می‌تواند از هفته ۱۴تا۱۶ شکاف کام را در جنین تشخیص دهد اما این روش چندان مورد اطمینان نیست زیرا همیشه این مشکل را شناسایی نمی‌کند.

در مورد درمان این مشکل هم باید بگویم که نوع درمان شکاف کام به نوع شکاف بستگی دارد. معمول‌ترین روش درمان موجود جراحی است که در اکثر موارد بین ۱۲تا ۱۸ ماهگی انجام می‌شود البته قبل از انجام جراحی باید درمان مشکلات احتمالی تنفسی یا تغذیه‌ای کودک شروع شود.

 گاهی پزشک برای کودک‌تان تجهیزاتی دندانی یا فکی هم سفارش می‌دهد. با افزایش سن کودک ممکن است درمان وضعیت فرزندتان به جای یک جراحی به چند جراحی نیاز داشته باشد.

والدین باید بدانند وضعیت به خصوص دهان این کودکان ممکن است مسواک زدن را برای‌شان سخت کند. پس از‌‌ همان دوران شیرخواری که اولین دندان‌های فرزندتان می‌روید حتما در مورد مراقبت دندانی او از یک دندانپزشک کودکان کمک بگیرید.

همچنین متخصص ارتودنسی می‌تواند قبل از این‌که دندان شیرخوار در بیاید او را معاینه کند و وضعیت فکی او را زیر نظر بگیرد تا در آینده عمل مرتب‌سازی دندان‌ها را به بهترین شکل انجام دهد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 944
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
بر اساس تحقیقات انجام شده، كودكان به طور متوسط 150 كلمه می دانند، البته، بین 75 تا 255 لغت دانستن هم مسئله ای عادی است. اگر كودكی تنها 50 كلمه یا كمتر از آن می دانست، این نشانه ای خطرناك است.

دانشمندان 25 كلمه ای را كه هر كودكی تا دو سالگی باید از آن استفاده كند را مشخص كرده اند.

این 25 كلمه عبارتند از: مامان، بابا، نی نی، شیر، اب میوه، سلام، توپ، بله ، خیر، سگ، موش، بینی، چشم، موز، بیسكویت، ماشین، داغ، ممنون، حمام، كفش، كلاه، كتاب، همه اش تمام شد، بیشتر و خداحافظ.


این 25 كلمه بخشی از 310 كلمه ای هستند كه دانشمندان آن را به صورت لیستی در آورده و والدین می توانند آن را به فرزندان خود آموزش دهند.
بر اساس تحقیقات انجام شده، كودكان به طور متوسط 150 كلمه می دانند، البته، بین 75 تا 255 لغت دانستن هم مسئله ای عادی است.
اگر كودكی تنها 50 كلمه یا كمتر از آن می دانست، این نشانه ای خطرناك است.
25 كلمه ی مذكور در میان رایج ترین و اولین كلماتی هستند كه كه در ابتدای به سخن آمدن استفاده می شود.


پروفسور لسلی رسكورلا می گوید: اگر كودكان در 24 ماه از این كلمات استفاده نكنند، این بدین معناست كه انها دیر به سخن خواهند آمد.
بر اساس این گزارش، اگر كودكی در سن 2/5 سالگی هنور در استفاده از كلمات دچار مشكل است، انها را باید به پزشك برای سخن تراپی نشان داد.


در ادامه ی این گزارش هشدار داده شده است كه والدین نباید بگذارند كه این مسئله از 3 سالگی عبور كند.
بر اساس این پژوهش، 20 درصد كودكان از هم سن و سال های خود در به سخن آمدن، عقب هستند.
دانستن لغات كم در سن دو سالگی می تواند نشانه ی مشكلات زیادی باشد كه از جمله می توان به ناشنوایی و اوتیزم اشاره كرد.

پروفسور رسكورلا، به مدت 15 سال 78 كودك دو ساله را مورد بررسی قرار داده است. نیمی از انها دیر به سخن آمدند، اما مشكل دیگری نداشتند.


زمانی كه این كودكان به سن 17 سالگی رسیدند، دایره ی لغات انها در حد خوب و متوسطی قرا داشت اما هنوز هم نسبت به كودكانی كه زود به سخن می ایند، ضعیف تر هستند.


همچنین، كسانی كه دیر به سخن می ایند، در انجام دادن كارهایی كه در ان نیاز به حافظه ی كلامی و یا گوش دادن به كلمات، جملات و شماره ها است، ضعیف هستند.


 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 864
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
میزان بروز سرطان در دوران کودکی و نوجوانی بسیار بیشتر از میزان آن در دوره نوزادی است و در میان انواع سرطان‌ها، سرطان لنفوم و خون شایع‌ترین سرطان‌های دوران کودکی است.

امیر رضایی اظهار داشت: میزان بروز سرطان در دوران کودکی و نوجوانی بسیار بیشتر از میزان آن در دوره نوزادی است و در میان انواع سرطان‌ها، سرطان لنفوم و خون شایع‌ترین سرطان‌های دوران کودکی است.

وی ادامه داد: شایع‌ترین علت مرگ ناشی از تومور در کودکان زیر 15 سال، سرطان خون و لنفوم است، با این وجود، به علت پیشرفت‌هایی که در درمان سرطان انجام شده، بیش از 80 درصد کودکان بیمار بقای 5 سال یا بیشتر را داشته‌اند.

این متخصص آنکولوژی در مورد علل بروز سرطان در دوران کودکی گفت: علت فامیلی و ژنتیکی حدود 5 تا 15 درصد در بروز سرطان در کودکان نقش دارد و علل محیطی شناخته‌شده 5 تا 10 درصد در بروز این سرطان‌ها مؤثر است.

رضایی افزود: عوامل سرطان‌زای فیزیکی مثل اشعه‌ها و عوامل سرطان‌زای زیستی مثل آلودگی، عفونت‌ها در بروز این سرطان‌ها مؤثر است، تغذیه نامناسب و عوامل سرطان‌زای شیمیایی مثل استعمال سیگار توسط مادر در دوران بارداری یا قرار گرفتن در معرض سموم آفت‌کش و آرسمیک یا مصرف داروهای خاص از دوران بارداری از دیگر موارد مؤثر در بروز سرطان‌های کودکان است.

وی گفت:‌ سبک زندگی در بروز سرطان کودکان مؤثر است، اما تغییرات ژنتیکی که از والدین به کودکان منتقل می شود یا جهش‌های ژنتیکی، نقش مهمتری را ایفا می‌کنند.

 
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 935
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 2 فروردين 1396 | نظرات ()