نوشته شده توسط : ali
رابطه خواهر و برادرها معمولاً مانند روابط دیگر نیست. اگر قبلاً خواهر و برادری نداشته باشید و در عوالم خود باشید و ناگهان خواهر یا برادر کوچکی که البته شما او را انتخاب نکرده اید...
رابطه خواهر و برادرها معمولاً مانند روابط دیگر نیست. اگر قبلاً خواهر و برادری نداشته باشید و در عوالم خود باشید و ناگهان خواهر یا برادر کوچکی که البته شما او را انتخاب نکرده اید به خانواده اضافه شود، تجربه منحصربفرد و دلیلی برای دردسر در خانواده درست می شود.
چگونه دعواهای خواهر و برادری فرزندانمان را به خوبی و خوشی تمام کنیم
مشکل کجاست و چه باید کرد؟
اغلب ما آماده تغییرات رفتاری بعد از متولد شدن فرزند جدید هستیم، ولی ماه ها یا سال ها بعد که حسادت ظاهر می شود چه باید بکنیم؟ در واقع کودکان پیچیده تر از آنی هستند که به نظر می رسند.
آنها والدینشان را تحت نظر دارند و برخورد آنها با خواهر و برادرهایشان را زیر نظر می گیرند. آنها معمولاً از چیزی ناراحت نمی شوند تا وقتیکه حس کنند شما بین آنها فرق می گذارید. آنها اغلب شکایت می کنند ولی خودشان هم ته دلشان می دانند حق با شماست و بهر حال فرزند بزرگتر حق دارد کمی دیرتر بخوابد. چون بزرگتر است.
چیزی که واقعاً آنها را اذیت می کند این است که حس کنند شما زمان بیشتری را با خواهر یا برادرش می گذرانید. در این حالت چه کار کنیم تا رقابت بین بچه ها کاهش یابد؟
* سعی نکنید مثلاً با همه بچه ها یکسان رفتار کنید. هر بچه ای لیاقت رفتاری که مناسب سنش است را دارد. این یعنی شما باید شخصیت، علایق و سطح رشدی آن بچه را در نظر بگیرید و سپس در مورد فعالیت هایی که باید انجام دهد و همچنین در مورد تنبیه او تصمیم بگیرید.
* عادلانه رفتار کنید. وقتی یکی از بچه هدیه می گیرد یا کار خاصی را انجام می دهد – کارنامه خوبی دارد، نمره های خوبی می گیرد، یا فرزند کوچکتان شروع به راه رفتن می کند – باید به او افتخار کنید و به او تبریک بگویید، ولی به احساسات بچه های دیگر خود هم توجه داشته باشید. راهی پیدا کنید که ویژگی ها و استعدادهای ویژه او را هم مورد تقدیر قرار دهید
* چیزهای پیش افتاده را نادیده بگیرید. شکایت هایی درباره چیزهایی مانند اینکه یکی از آنها آبمیوه * بیشتری در لیوانش دارد، بیشتر جستجوی توجه شماست هستند، نه فریاد بی عدالتی. پس درگیر این بازی بچگانه نشوید.
* هرگز بچه هایتان را با هم مقایسه نکنید. با آنکه این کار طبیعی است، ولی حتی اگر مجبور شدید حداقل سعی کنید به گوششان نرس
*  لاف زنی را تشویق نکنید. همیشه فرق بین غرور و افتخار و بی ادبی را برایشان توضیح دهید.
*   روی پیوندهای خانوادگی تأکید کنید. همیشه این پیوند عمیق را به آنها یادآوری کنید. مثلاً نگویید: "لطفاً اسباب بازی اش را پس بده"، بگویید: "پسرم اسباب بازی برادرت را پس بده."
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 610
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
وقتی درِ منزل را باز کردم و دیدم که با چشم های اشک‌آلود، بغل پدرش نشسته و بین هق‌هق‌هایش، مدام، تکرار می‌کند که «من نمی‌خوام هیچ‌کسی رو بخورم!» حسابی نگران شدم.
وقتی درِ منزل را باز کردم و دیدم که با چشم های اشک‌آلود، بغل پدرش نشسته و بین هق‌هق‌هایش، مدام، تکرار می‌کند که «من نمی‌خوام هیچ‌کسی رو بخورم!» حسابی نگران شدم. همسرم، در پاسخ به نگاه‌های نگران و سوال‌های شتاب‌زده من، تعریف کرد که «بردیا»، دوست صمیمی پسرم در مهدکودک، به او گفته که خیلی بی‌رحم است که گوشت می‌خورد؛ چون «ببعی‌ها گناهی ندارن که ما می‌کشیم‌شون و ازشون غذا می‌خوریم» و بعد هم با پسرم قهر کرده تا انتقام همه گوشفندها و مرغ‌ها را گرفته باشد.

قلبم از دیدن رنج پسر کوچکم و اشک‌هایی که انگار قرار نبود بند بیایند، فشرده شد، ولی واقعا نمی‌دانستم در جواب سوال‌های پشت‌سرهم او که «اصلا چرا من مجبورم گوشت بخورم؟»، «آخه ما چرا حیوون‌های کوچولو رو به‌خاطر خودمون، اذیت می‌کنیم» و...، چه جوابی بدهم.

شاید این مشکل، برای شما هم پیش آمده باشد. بچه‌ها، از سه، چهار سالگی به بعد، ارتباط بین مرغی را که توی حیاط خانه پدربزرگ دیده‌اند و جوجه‌کباب روی منقل را درک می‌کنند و می‌فهمند که گوشت توی خورش، از کجا آمده و همین مساله، گاهی، باعث ایجاد نوعی مقاومت ذهنی برای خوردن گوشت یا مرغ می‌شود.

کوتاه نیایید

شاید امتناع کودک شما، از خوردن گوشت یا غذاهای حیوانی، فقط به‌خاطر تغییر ذائقه‌اش باشد، نه به‌خاطر این‌که از فکر خوردن یک حیوان دیگر، دچار عذاب وجدان شده. پس، برای این‌که نسبت به سلامت برنامه غذایی او، اطمینان داشته باشید، به‌جای حذف کامل گوشت از رژیم غذایی، سعی کنید راهی برای دادن آن به کودک پیداکنید؛ البته بدون جنگ و دعوا!

گیاه‌خواری، گُل بی‌خار نیست

شاید پیش خودتان فکر کنید که اگر فرزند شما، به اندازه کافی، میوه، سبزی، حبوبات یا نان و غلات مصرف کند، دیگر نیازی به گوشت، مرغ، ماهی و... ندارد. خب، این طرز فکر، چندان درست نیست؛ چون منابع غذایی حیوانی، برخی از ویتامین‌ها را از جمله B12 دارند که در هیچ غذایی با منشأ گیاهی، پیدا نمی‌شود و کمبودش، باعث بروز کم‌خونی می‌شود.

بچه‌ها حساس‌ترند

کودکان، در مقایسه با بزرگ‌ترها، حساس‌ترند و نمی‌توانند به‌خوبی والدین‌شان، اهمیت مصرف گوشت یا غذاهایی را درک کنند که منشأ حیوانی دارند. بچه‌ها از این‌که بدانند غذایی که توی بشقاب‌شان است، تا همین چند وقت پیش، زنده بوده، راه می‌رفته و آن‌طور که بعضی بچه‌ها، به ماجرا، پر و بال می‌دهند، «جیک‌جیک می‌کرده و برای بچه‌هاش غذا می‌برده»، احساس بدی پیدا می‌کنند. پس، به احساس‌شان احترام بگذارید و مسخره‌شان نکنید.

وقتی کودک‌تان می‌پرسد «آیا مجبورم گوشت بخورم؟»، چه پاسخی برایش دارید؟

اگر کودک‌تان دو تا چهار ساله است:

خوردن گوشت و مرغ، برای سلامتی‌ات، مفید است؛ حتی اگر یک تکه کوچک باشد. مجبور نیستی هر روز گوشت بخوری. یکی، دو بار در هفته کافیه و بقیه روزها هم می‌تونی تخم‌مرغ و پنیر بخوری که دوست داری.

اگر کودک‌تان، چهار تا هفت ساله است: نمی‌خواهم مجبورت کنم که گوشت قرمز بخوری، ولی گوشت مرغ یا ماهی، کمک می‌کنه که زودتر بزرگ بشی. یادت باشه حالا که کم‌تر گوشت می‌خوری، باید به اندازه کافی، شیر و میوه و سبزی بخوری تا مریض نشی.

اگر کودک‌تان، بزرگ‌تر از هفت سال است:

ما، آدم‌ها، همه‌چیزخوار هستیم؛ می‌دونی یعنی چی؟ یعنی در برنامه غذایی ما، هم غذاهایی با منبع حیوانی و هم گیاهی وجود داره؛ چون بدن‌مون، طوری ساخته شده که به هر دو نوع غذا، احتیاج داره. مثلا خداوند، به ما دندون داده تا بتونیم گوشت رو بجویم و از پروتئین اون استفاده کنیم. اگر گوشت رو این شکلی که درست کردم، دوست نداری، می‌تونی کمکم کنی تا غذاهای جدیدی برایت بپزم که طعم‌شان رو دوست داشته باشی.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 519
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
آنها غذای داخل بشقاب را به اطراف هل می دهند و غذایشان را تمام نمی کنند. اینکه به فرزندتان بگویید "کل غذای داخل بشقاب باید تمام شود" به آنها کمکی نمی کند که بفهمند سیر شده اند ...
 
1. آنها غذای داخل بشقاب را به اطراف هل می دهند و غذایشان را تمام نمی کنند. اینکه به فرزندتان بگویید "کل غذای داخل بشقاب باید تمام شود" به آنها کمکی نمی کند که بفهمند سیر شده اند یا خیر. اگر غذا خوردن او کند یا متوقف شده است، چند دقیقه به او وقت دهید تا حس کند که آیا معده اش پر است یا خالی. به او فشار نیاورید که تا آخرین لقمه غذایش را بخورد.
2. فرزندتان برای وعده بعدی گرسنه نیست که معمولاً باید باشد. بسیاری از والدینی که فکر می کنند فرزندشان هر چیزی را نمی خورند، باید بدانند که به فرزندشان قبل از غذا هله هوله می دهند. کودکان در دهه هفتاد بطور متوسط روزانه یک خوراکی می خوردند، در حالیکه امروزه کودکان سه بار هله و هوله و خوراکی می خورند. که البته فقط موضوع کمیت نیست، بلکه مسئله کیفیت است. تحقیقی در دانشگاه کارولینای شمالی کشف کرد که خوراکی های پرقند و پرچربی (مانند کلوچه، چیپس و بیسکویت) حدوداً 28 درصد غذاهای کودکان دو تا شش ساله و 35 درصد بچه های 7 تا 12 ساله را تشکیل می دهند. چهل یا پنجاه سال پیش، کودکان فقط توت فرنگی می خوردند، امروزه آب نبات میوه ای می خورند.
3. مقدار غذای داخل بشقاب آنها با مقدار غذای شما برابری می کند. بچه ها به مقدار غذای بزرگسالان نیاز ندارند. به اندازه کف دست برایشان غذا بریزید و این برای آنها کافی است. همیشه برای آنها به اندازه مشتتان غذا بریزید و این مقیاس یادتان باشد.
4. اولین چیزی که به هنگام ناراحتی، استرس، خستگی یا بدخلق شدن بچه به ذهنتان می رسد این است که برایش خوراکی بخرید. شاید تنها چیزی که لازم داشته باشند فقط در آغوش گرفتن، سکوت یا چیزی برای نوشیدن باشد. شاید هم فقط کم حوصله شده باشند. قبل از آنکه به آنها هله هوله بدهید، به مشکل اصلی او بیندیشید.
5. قسمت سینه، کمر یا پشت لباس آنها تنگ شده است، حتی با آنکه قد لباس برایش اندازه است. بسیاری از والدین وقتی فرزندشان وزن اضافه می کند متوجه نمی شوند. ولی وقتی شلوار یا تیشرت بچه تنگ می شود متوجه می شوند که بچه چاق شده است. اگر وزن فرزندتان در حال افزایش است ولی قدش تکان نمی خورد، نشان می دهد که بیش از حد لازم غذا می خورد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 603
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
تماشای خنده کودک به ویژه اینکه نخستین باری باشد که می خندد برای والدین بسیار لذت بخش و هیجان انگیز است...


تماشای خنده کودک به ویژه اینکه نخستین باری باشد که می خندد برای والدین بسیار لذت بخش و هیجان انگیز است. شاید بتوان گفت شیرین ترین لحظه زندگی آنهاست. برای تکرار این لحظه های ناب و دوست داشتنی، چند پیشنهاد را در ادامه این مطلب برایتان نام برده ایم تا به کمک آنها کودک دلبند خود را بخندانید و از خنده او شاد شوید.
1-    پاره کردن کاغذ

بعضی از کودکان از صدای پاره شدن کاغذ خوششان می آید و با شنیدن آن غرق خنده می شوند. پس چه کاری آسان تر اینکه کاغذهای باطله مجلات و روزنامه را جلوی او پاره کنید تا صدای خنده اش همه فضای خانه را پر کند.
2-    آینه

بعضی از بچه ها از دیدن تصویر کودکی که در آینه می بینند شاد می شوند و با لبخند یا بوسیدن آن کودک واکنش نشان می دهند. اگر کودک شما نیز از دیدن تصویر خود در آینه لذت می برد، او را جلوی آینه ببرید و شاهد لبخندهای شیرین و دوست داشتنی او باشید.
3-    رقص مرغی

خیلی ساده می توانید صدای مرغ از خود تولید کنید و همچون مرغ به شکم کودک نوک بزنید، این کار باعث خندیدن بلند کودکان می شود. شاید این کار به بازی موردعلاقه کودک تبدیل شود و آنگاه می توانید همیشه با ساده ترین روش ممکن باعث آرام شدن و خندیدن کودک خود شوید.
4-    ترکیب کلمات / شعر خواندن

با ترکیب کلمات مربوط یا نامربوط به  هم و ایجاد صداهای جالب و خنده دار می توانید کودک خود را بخندانید. گاهی برخی از شعرهای کودکان نیز ریتم آهنگین دارند و مورد توجه کودک قرار می گیرند. انتخاب صداها و کلمات مناسب به عهده شماست که بدانید و تشخیص دهید کودک با کدام کلمات واکنش بیشتری نشان می دهد. به محض پیدا کردن ترکیب کلمات یا شعر مناسب، می توانید با تکرار آن موجب خنده کودک شوید.
5-   دیدن کودکان دیگر

بیشتر کودکان از دیدن کودکان دیگر لذت می برند. این مساله باعث خندیدن آنها می شود. حتی برخی از کودکان با دیدن تصویر کودک دیگری آن را می بوسند. برخی از کتاب ها در فروشگاه ها موجود هستند که شامل عکس های زیادی از کودکان در حال لبخند است. با خرید و ورق زدن این کتاب می توانید باعث خندیدن کودک خود شوید. او از دیدن تصویر هم‌سالان خود لذت می برد. این کار برای کودک بسیار شیرین و جذاب است.
6-    آواز خواندن / شنیدن موسیقی

برخی از موسیقی ها برای کودکان جاذبه زیادی دارند. به طوری که کودک با شنیدن آنها با همه وجود محود آهنگ می شود و از خوشحالی شروع به خندیدن یا دست و پا زدن می کند. این مساله در مورد آواز خواندن هم مصداق دارد. بنابراین، ماموریت شما یافتن آهنگ یا آواز مورد علاه فرزندتان است.
7-    بازی با سایه ها

مادری می گفت اوایل نمی توانستم متوجه شوم پسرم هنگامی که به او شیر می دهم به چه دلیل دست از خوردن می کشد و با نگاه به سقف، می خندد. بعدها متوجه شدم سایه هایی که روی سقف ایجاد می شود باعث لبخند او هستند. این مساله شاید در مورد کودک شما نیز مصداق داشته باشد و او از بازی سایه ها لذت ببرد. بد نیست این روش را آزمایش کنید و اگر موثر بود، به راحتی می توانید با ایجاد سایه موجب خنده کودک خود شوید.
8-    تعویض پوشک

کودکان از اینکه پوشک آنها باز می شود بسیار شاد می شوند و این باعث خنده آنها می شوند. اما برخی از کودکان روند تعویض پوشک را بسیار دوست دارند و با شیطنت های خود این روند را به کاری شاد و البته سخت برای مادر تبدیل می کنند.
9-    پرواز در اتاق

کودک را روی دستان خود بالا بگیرید و همچون هواپیما یا سوپرمن همراه با آواز او را اطراف خانه بچزخانید. کودک از این کار لذت می برد و صدای خنده او همه فضا را پر می کند. در طول این بازی که انرژی بسیاری از پدر و مادر می سوزاند حتما آواز هم برای کودک بخوانید تا شادی او دوبرابر شود.
10-    قلقلک دادن شکم

بازی با شکم کودک موجب خندیدن او می شود. قلقلک دادن شکم و ایجاد صدا برای برخی از کودکان بسیار هیجان انگیز است و آنها را غرق خنده می کند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 601
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
نوشیدن شیر در دوران کودکی موجب بهبود توانایی ورزشی و افزایش تعادل در دوران بزرگسالی می شود.
 نوشیدن شیر در دوران کودکی موجب بهبود توانایی ورزشی و افزایش تعادل در دوران بزرگسالی می شود.
 عادت دادن کودکان به نوشیدن شیر، فواید ماندگاری از جمله بهبود توانایی جسمی و حفظ تعادل در دوران میانسالی و سالمندی دارد.
مطالعات جدید نشان می دهند که افزودن 1 لیوان شیر به رژیم غذایی روزانه کودکان موجب 5 درصد افزایش در سرعت راه رفتن و 25 درصد کاهش در خطر عدم حفظ تعادل در دوران بزرگسالی می شود. این یافته به ویژه در افراد بالای 65 سال اهمیت زیادی دارد، زیرا جمعیت این گروه سنی تا سال 2030 به بیش از دو برابر می رسد.
محققان انگلیسی در مطالعه ای که انجام دادند، عادات تغذیه ای دوران کودکی بیش از 1500 مرد 62 تا 86 ساله را  بررسی کردند. آنها تاثیر رژیم غذایی به ویژه مصرف شیر، پروتئین، کلسیم و چربی در دوران کودکی را بر توانایی جسمی و قدرت تحرک آنها از جمله  توانایی پیاده روی، دراز و نشست و آزمون های تعادل در زمان فعلی مطالعه نمودند.
نتایج نشان داد که دریافت کلسیم، پروتئین و شیر در دوران کودکی موجب بهبود قابل توجه در توانایی جسمی و حرکتی در دوران بزرگسالی می شود.
همچنین مشخص شد که عادات غذایی خوب در دوران کودکی مانند نوشیدن شیر و خوردن صبحانه در دوران بزرگسالی نیز ادامه می یابند. نوشیدن شیر به ویژه در وعده صبحانه موجب تامین مواد مغذی حیاتی در طول روز می شود.
شیر یکی از غنی ترین منابع کلسیم و ویتامین D بوده و هر لیوان آن حاوی 8 گرم پروتئین با کیفیت بالا می باشد. بر اساس راهنمای رژیم غذایی تدوین شده در سال 2010 توصیه می شود که کودکان 2 تا 3 سال روزانه 2 لیوان، کودکان 4 تا 8 سال 2.5 لیوان و نوجوانان و بزرگسالان روزانه 3 لیوان شیر بنوشند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 592
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کم تحرکی مهم ترین عامل کمبود کلسیم در کودکان است. بر اساس بیانیه انجمن کودکان آمریکا،عدم دریافت کلسیم کافی در کودکان بالای 8 سال موجب افزایش ابتلای آنها به پوکی استخوان در بزرگسالی می‌شود.
کم تحرکی مهم ترین عامل کمبود کلسیم در کودکان است.
بر اساس بیانیه انجمن کودکان آمریکا،عدم دریافت کلسیم کافی در کودکان بالای 8 سال موجب افزایش ابتلای آنها به پوکی استخوان در بزرگسالی می‌شود.
نوشیدن نوشابه‌های گازدار، تماشای زیاد تلویزیون، پرداختن زیاد به رایانه و بازی های رایانه ای و عدم انجام فعالیت‌های بدنی از عواملی است که منجر به کمبود کلسیم در کودکان و نوجوانان می‌شود.
متخصصان معتقدند حتی اگر مصرف لبنیات و سایر منابع کلسیم در کودکان کافی باشد، عدم تحرک بدنی و ورزش نکردن موجب می شود کلسیم کافی در بافت استخوانی تجمع نیابد و این اختلال احتمال ابتلا به پوکی استخوان را در آینده افزایش می دهد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 743
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
چگونه می توان ترس کودکان را کاهش داد !!

ترس کودکان کاملا طبیعی است. تشویش و نگرانی نیز احساسی کاملا نرمال است که ما را از موقعیت های خطرناک دور می کند.

کودکان اصولا از مسایل مشخصی همچون حشرات، سگ، تاریکی یا صداهایی بلند همچون صدای جاروبرقی می ترسند. بعضی از آنها از موقعیت های جدید و ملاقات با افراد جدید می ترسند. اما ترس کودکان هنگامی که احساس امنیت می کنند به طور کامل از بین می رود.

 


چگونه می توان ترس کودکان را کاهش داد؟
راهکارهایی که در ادامه ذکر می کنیم شاید موثر باشند اما نباید انتظار داشته باشید کودک شما بتواند در لحظه بر ترس های خود غلبه کند. اینکه کودک بتواند بر ترس خود غلبه کند ماه ها و شاید حتی یک سال طول بکشد. این کاملا طبیعی است مسایلی که کودکتان را می ترساند و همه فکر و ذکر او را مشغول کرده است را در نقاشی یا بازی خود نشان دهد و بی مورد درباره آنها صحبت کند.


•    به ترس های او نخندید
شاید مسایلی که فرزندتان را می ترساند برای شما بی ارزش و خنده دار باشد اما برای او کاملا جدی و واقعی است. هنگامی که او از چیزی همچون صدای فلاش تانک یا موجودات خیالی می ترسد او را تحقیر نکنید یا به او نخندید. سعی کنید به او دلداری دهید که احساس ترس او را درک کرده اید. اگر به او این تسلی و خاطر جمعی را بدهید او متوجه می شود ترسیدن امری طبیعی است و باید تلاش کند تا بر آن غلبه کند.
متقاعد کردن کودک برای اینکه دلیلی برای ترسیدن وجود ندارد، نتیجه عکس می دهد. اگر به او بگویید: «نگران نباش. سگ که ترس ندارد» در واقع او را غمگین و نگران کرده اید. به جای آن به او احساس امنیت و خاطرجمعی بدهید و بگویید: «می دانم که سگ باعث ترسیدن تو شده است. بیا با هم از کنار او رد شویم. اگر دوست نداری می توانم او را نگه دارم تا از اینجا رد شوی.»


•    محبت کردن
به اصطلاح وسایل آرام کننده  همچون بالش کهنه یا عروسک – می تواند به کودکان کمک کنند تا بر ترس خود غلبه کنند. وسایلی مشابه اینها به کودک احساس نزدیکی و اطمینان می بخشند – به ویژه زمانی که شما مجبور به ترک او هستید و نمی توانید در کنارش باشید.
این گونه وسایل به کودک کمک می کنند تا راحت تر با ترس های خود همچون ترس از افراد جدید، حضور در زمین های بازی گروهی یا ملاقات با دکتر کنار بیاید. بنابراین، به کودک خود اجازه دهید بالش یا عروسک آرامش‌بخش خودش را همراه داشته باشد. مطمئن باشید او از 4 سالگی به بعد این وسایل را کنار خواهد گذاشت و به دنبال روش های دیگری برای کم کرد ترس خود خواهد بود.


•    توضیح مسایل
برخی از کودکان با شنیدن توضیحات منطقی و تشریحی در مورد آنچه او را ترسانده است، می توانند بر ترس خود غلبه کنند. به طور مثال، هنگام کار کردن فلاش تانک به کودک خود توضیح دهید آب توالت به طور کامل پایین کشیده می شود اما کودکان یا اردک ها را نمی تواند پایین بکشد. یا مثلا به او بگویید صدای بلند آمبولانس برای این است که دیگران متوجه آمدن آن بشوند و راه را برایش باز کنند.
شنیدن توضیحات برای برخی از کودکان حس امنیت و خاطرجمعی دارد. به کودک خود توضیح دهید با اینکه جاروبرقی همه آلودگی ها و زباله را به داخل می کشد اما نمی تواند عروسک، اسباب بازی یا انگشت پای پدرشان را ببلعد. یا قدم زدن هنگام غروب ترس تاریکی را در کودک از بین می برد. یا اگر کودک از آرایشگاه می ترسد از آرایشگر بخواهید تا موهای شما یا بخش کوچکی از آن را قیچی بزند تا کودک باور کند قیچی به او آسیب نمی رساند.
اگر تجربیات قدیم کودک باعث ترس او شده اند – مثلا واکسن زدن هفته قبل باعث ترس او از مطب دکتر شده است – ساده از کنار آن عبور نکنید. البته خیلی هم مساله را بزرگ نکنید. خیلی آرام و منطقی برای او توضیح دهید که واکسن یا آمپول ابتدا کمی درد و سوزش دارد اما خیلی زود از بین می رود و شما می توانید پس از آن با هم بیرون بروید و خوش بگذرانید. این وعده تفریح تا حدی حواس او را از ترس پرت می کند.
می توانید در فاصله ای امن به کودک در مورد مسایل خطرناک توضیح دهید. به طور مثال، اگر از حیوانات می  ترسد او را به باغ وحش ببرید تا زندگی و غذا خوردن آنها را از نزدیک ببیند. روش کمک کننده دیگر این است که برای کودک خود داستانی از کودکی تعریف کنید که ترس مشابه داشته است و توانسته بی مشکل از آن عبور کند.


•    حل مشکل با کمک یکدیگر
اگر کودک شما از تاریکی می ترسد، هنگام شب با هم به اتاق او بروید. یکی دیگر از راهکارهای غلبه بر این ترس کمک گرفتن از گارد محافظ (همچون یک عروسک)، تفنگ آبپاش یا جمله ای جادویی است که هیولای ذهن کودک را از آنجا دور کند.
با سعی و خطاهای مستمر شما و کودکتان با هم، می توانید احساس قدرت و کنترل بر ترس را در او افزایش دهید.


•    تمرین در طول بازی
اگر کودک از دکتر می ترسد، شاید بازی در نقش دکتر یا وسایل پزشکی اسباب بازی بتواند تا حدی به او کمک کند. برخی از کودکان با در دست داشتن اسباب بازی وسایل پزشکی خود خیلی راحت تر و با ترس کمتر به مطب پزشک می روند. اگر کودک شما از روبه رو شدن با غریبه ها می ترسد، می تواند با داشتن برخوردهای مشابه با عروسک ها یا حیوان های اسباب بازی خود تا حد زیادی بر این ترس غلبه کند.


•    ترس های خود را جلوی او بروز ندهید
اگر کودک شما ببیند از دیدن سوسک یا عنکبوت حسابی ترسیده و عرق کرده اید، یا هنگام رفتن به دندان پزشکی حس بدی دارید، او نیز باور می کند این مسایل ترسناک هستند و حتما از آنها خواهد ترسید. بنابراین سعی کنید ترس های خود را از بین ببرید یا دست کم جلوی کودک آنها را بروز ندهید.
اشکالی ندارد به کودک خود اعتراف کنید دوست ندارید دندانپزشکی بروید اما برای سلامت دندان های خود مجبور به رفتن هستید.
مراقب این زنگ خطرها باشید
هنگامی که ترس کودک روی فعالیت های روزانه او تاثیر می گذارد، مثلا حمام نمی رود چون از آب می ترسد یا از ترس روبه رو شدن با سگ بیرون نمی رود، زنگ خطری برای شماست و باید حتما با پزشک کودک خود در این رابطه مشورت و مشکل او را مطرح کنید. به ویژه اگر این ترس ها به مرور زمان بیشتر می شوند. شاید کودک شما دچار فوبیا (ترس غیرمنطقی زیاد و پایدار) یا نوعی ناهنجاری تشویشی داشته باشد.
حتی اگر ترس کودک زیاد است و به راحتی آرام نمی شود نیز باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.

 

 


:: بازدید از این مطلب : 602
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
ترشح بزاق کودکی که در حال دندان درآوردن است افزایش یافته و دور دهان، چانه و گردن او را مرطوب می کند.
پدیدار شدن مرواریدهای سفید در دهان کودک یکی از زیباترین تجربه های والدین است. اما این رویداد زیبا اغلب با درد و بی قراری کودک همراه است.

رویش دردناک دندان ها امری اجتناب ناپذیر است، اما روش هایی نیز وجود دارند که به وسیله آنها می توانید تا حدی درد کودک را تسکسن دهید.

بهترین روش برای کاهش درد و التهاب لثه‌های متورم کودک، استفاده از سرما و ماساژ است. سرما لثه‌ها را تا حدی بی‌حس می‌کند و ماساژ لثه ها احساس خوبی برای کودک به همراه دارد.

برای این منظور می توانید گاز استریل را با آب جوشیده خیس کرده و در فریزر قرار دهید و پس از این‌که یخ زد آن را به کودک بدهید تا گاز بگیرد و لثه‌هایش را به آن فشار دهد.

قاشق‌های کوچک نرم و ژلاتینی هم می‌توانند به تسکین درد و خارش لثه‌ها کمک کنند. قاشق ژلاتینی را برای مدت کوتاهی در فریزر قرار دهید و سپس در اختیار کودک بگذارید تا خارش لثه هایش را به وسیله آن آرام کند.

وسایل نرمی که در اصطلاح به آن دندانی می گویند نیز به این منظور طراحی شده و برای کودک مناسبند. آنها را خوب بشویید و چند دقیقه در فریزر بگذارید، سپس در اختیار کودک قرار دهید تا بر روی لثه هایش بمالد.

فشار آوردن و ماساژ لثه‌ها احساس خوبی به کودک داده و درد و خارش او را کاهش می دهد، به همین دلیل است که کودکانی که در حال دندان درآوردن هستند، همه اجسام را در دهان خود می‌برند.

سبزی‌هایی مانند خیار و هویج نیز برای این کار مناسبند، اما باید دقت کنید که کودک تکه ای از آن را جدا نکند، زیرا ورود حتی تکه کوچکی از خوراکی ها به مسیر تنفسی کودک خطر خفگی او را به دنبال خواهد داشت.

اگر با این روش ها لثه های کودک آرام نشد و او همچنان بی قرار است می توانید از داروها و ژل های بی حس کننده ویژه کودک استفاده کنید.    

قطره استامینوفن هم می تواند درد کودک را تسکین دهد، اما به یاد داشته باشید که حتما قبل از مصرف داروها و حتی ترکیبات بی حس کننده باید با پزشک کودکتان مشورت کنید.

ترشح بزاق کودکی که در حال دندان درآوردن است افزایش یافته و دور دهان، چانه و گردن او را مرطوب می کند. این رطوبت ممکن است موجب خارش و التهاب پوست کودک در این نواحی شود. برای جلوگیری از این حالت چندین بار در روز اطراف دهان و چانه او را با دستمال نرم و تمیز خشک کنید و کمی کرم مرطوب کننده ویژه کودک یا وازلین کودک در اطرافش دهانش بمالید.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 591
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
یک جراح و متخصص گوش، گلو و بینی با اشاره به اینکه گرفتگی و مشکلات بینی عامل مستعد کننده مشکلات گلو و سینوزیت است، گفت: شست و شوی روزانه دو نوبت با آب معمولی موجب تخلیه فضای بینی می شود.
دکتر علی اصغر پیوندی با بیان اینکه عفونت گوش میانی پس از سرماخوردگی شایع ترین علل مراجعه کودکان به پزشک است، گفت: عدم درمان به موقع و یا درمان ناقص سرماخوردگی موجب التهاب حلق و انتقال عفونت به شیپور استاش شده، عدم کارکرد مناسب این فضا و تجمع باکتری ها در فضای بسته گوش میانی موجب بروز علائم گوش درد در کودکان می شود.

وی در ادامه با تاکید بر اینکه مهمترین مشکل گوش درد عدم پاسخ به مسکن ها است، یادآور شد: وجود ترشحات در فضای گوش میانی موجب افزایش فشار وارده به دیواره گوش میانی شده، درد شدید و عمقی را ایجاد می کند.

این عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی خاطرنشان کرد: علائم مشخصه عفونت حاد گوش میانی این است که کودک از شدت درد از دست و پای والدین بالا می رود و آرام و قرار ندارد.

وی همچنین گفت: گرفتگی گوش، وزوز، عدم تعادل، سردرد شدید و تب از علایم عفونت گوش میانی در کودکان است و در بزرگسالان این علائم با تهوع نیز بروز می کند.

دکتر پیوندی با تاکید بر اینکه کودکان مبتلا به گرفتگی گوش و عفونت مزمن اغلب تمایل به بلند کردن صدای تلویزیون دارند، تصریح کرد: در صورت عدم درمان مناسب، کاهش شنوایی و کاهش یادگیری بچه ها در مدرسه ایجاد می شود.

وی گفت: درمان کامل دو هفته ای عفونت گوش میانی موجب بهبودی کامل این عارضه می شود.
وی با اشاره به اینکه در ۵۰ درصد کودکان پس از درمان عفونت مجددا عود می کند، گفت: باید پس از اتمام درمان دو هفته ای عفونت گوش، کودک توسط پزشک معالج معاینه شود تا در صورت لزوم روند درمان ادامه یابد.

وی همچنین یادآور شد: جهت پیشگیری از عفونت گوش میانی در شیرخواران باید سر کودک هنگام شیر خوردن کمی بالاتر از تنه قرار گیرد، در صورت عدم توجه به وضعیت کودک هنگام شیرخوردن شیر از شیپور استاش وارد گوش میانی شده، زمینه ایجاد عفونت را فراهم می کند.

وی با تاکید بر اینکه گرفتگی و مشکلات بینی عامل مستعد کننده مشکلات گلو و سینوزیت است، گفت: شست و شوی روزانه دو نوبت با آب معمولی موجب تخلیه فضای بینی می شود، در نوبت صبح شست و شو به مدت ۲ تا ۳ دقیقه و هنگام شب شست و شو با آب ساده به مدت یک دقیقه جهت تخلیه ترشحات بینی، کفایت می کند.

وی با تاکید بر اینکه کودکانی که در خانواده های سیگاری زندگی می کنند بیشتر مستعد ابتلا به عفونت های مجاری تنفسی هستند، گفت: درمان اولیه سرماخوردگی در صورت رعایت نکات بهداشتی و تغذیه ای نیازی به درمان دارویی ندارد.

دکتر پیوندی در پایان خاطرنشان کرد: در صورت بروز سردرد و تب هنگام سرماخوردگی، باید اقدامات درمانی مناسب توسط پزشک انجام شود.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 749
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کم خونی در کودکان ممکن است مانند وجود این عارضه در بزرگسالان دارای علائم خاصی نباشد اما رفتار عجیب کودکان در خوردن خاک، یخ و برنج خام می تواند به تشخیص سریع این عارضه کمک کند.
ایرج خسرونیا متخصص گوارش گفت: عارضه کم خونی در افراد بزرگسال با داشتن علائمی مشخص قابل تشخیص و به آسانی قابل درمان است.

 وی افزود: این عارضه در کودکان چون ممکن است دارای علائم خاصی نباشد تشخیص آن توسط والدین ممکن است مشکل باشد.

خسرونیا خاطر نشان کرد: کودکان مبتلا به کم خونی تمایل شدیدی به خوردن خاک، یخ و برنج خام دارند.

وی همچنین افزود: درمان نشدن این کودکان ممکن است در آینده در سلامتی آن ها ایجاد مشکل کند.

خسرونیا در ادامه افزود:  درمان این بیماران دارویی است و تشخیص به موقع تا حد زیادی از ایجاد عوارض در آینده جلوگیری می کند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 849
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()